Review: Death Angel – Humanicide – Nuclear Blast – Release: 31-05-2019.

Review: Death Angel – Humanicide – Nuclear Blast – Release: 31-05-2019.

Death Angel werd begin in 1982 in San Francisco opgericht door de neven Mark Osegueda (zang), Rob Cavestany (gitaar), Gus Pepa (gitaar), Dennis Pepa(bas) en Andy Galeon (drums). Toen het debuut “The Ultra-Violence” uitkwam, waren de bandleden nog tieners geholpen door Kirk Hammett. In 1991, na een zwaar ongeluk van drummer Andy, besloot de band de handdoek in de ring te gooien. Na een hiaat van meer dan tien jaar besloten de leden in 2001 om toch weer bij elkaar te komen met ditmaal op gitaar Ted Aquilar (ex Scarecrow). Sinds 2009, met de komst van Ted’s maatjes van Scarecrow, Will Carroll en Damien Sisson, is de line up ongewijzigd.

Death Angel is:
Rob Cavestany – Gitaar, zang
Mark Osegueda – Zang
Ted Aquilar – Gitaar
Will Carroll – Drums
Damien Sisson – Bas

Humanicide

Het titelnummer begint met een gitaarsolo en aan de combinatie van gitaar en drums is onmiskenbaar te horen dat we met de bay area thrashers te maken hebben. Zeer opvallend is de stem van Mark Osegueda die beduidend lager klinkt dan op vorige albums en ook zijn normaal hoge uithalen zijn hier erg laag. Laag, maar ook zeker lekker rauw en agressief. De gitaar heeft altijd wel een grote rol, maar ook die is net als in ‘Divine Defector’ erg nadrukkelijk aanwezig. Ook op het derde nummer ‘Agressor’ trekt de band fel van leer en je begint je af te vragen waar de (achtergrond) zang van Rob blijft. Die was sinds “The Dream Calls For Blood” al steeds meer aan het verdwijnen en ook op deze plaat helaas nog maar sporadisch aanwezig. Pas bij ‘I Came For Blood’ komt Mark zijn wat hogere stem inclusief uithalen tevoorschijn.

‘Immortal Behated’ begint rustig met alleen gitaar, waar de andere gitaar overheen soleert. Na een minuut begint de zang en ik moet goed luisteren of het nu Mark of Rob is die zingt, maar is het toch echt Mark. Er is voor gekozen om het nummer grotendeels instrumentaal te laten en twee minuten voor het eind is er al een rustige aanloop van gitaar en drums naar een piano-outro van een dikke minuut. ‘Alive and Screaming’ is wat meer wat we van de band kennen en binnen een paar seconden herkenbaar als zijnde Death Angel. Hier horen we voor het eerst duidelijke achtergrondzang en blijft het nummer na een paar keer luisteren echt plakken in je hersenpan.

Met ‘The Pack’ zal dat ook snel gebeuren en dit is ook een live nummer bij uitstek met het refrein dat zich prima leent om mee te zingen/schreeuwen.Op ‘Ghost Of Me’ hoor je de bas soms even goed doorkomen, maar die staat sowieso goed in de mix op dit album, net als alle andere instrumenten overigens. Met dank aan Jason Suecof die ook de vorige plaat al produceerde. Op afsluiter ‘Of Rats and Men’ dan toch nog iets meer zang van Rob en een herhalende riff waardoor het nummer eigenlijk meteen wel blijft hangen.

Conclusie:
Death Angel is na hun terugkomst in 2001 schijnbaar nog lang niet klaar met goeie albums afleveren, want dit is er ook weer eentje van hoge kwaliteit. De tweede helft van het album herbergt de wat meer herkenbare sound van Death Angel, de eerste helft zit vol variatie en wordt er wat meer geëxperimenteerd met de zang. Het album is voornamelijk snel maar ook rauw, gevarieerd en heeft nog altijd dat jaren tachtig gevoel, maar klinkt ook zeker wel hedendaags.

Score: 4,5 uit 5

Tracklist:
1. Humanicide
2. Divine Defector
3. Aggressor
4. I Came For Blood
5. Immortal Behated
6. Alive And Screaming
7. The Pack
8. Ghost Of Me
9. Revelation Song
10. Of Rats And Men

Links:
https://www.facebook.com/deathangel/
https://www.deathangel.us/
https://www.nuclearblast.de

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Review: Memoriam – The Hellfire Demos II – Nuclear Blast – Release: Out Now

LiveReviewer

Harlott – Proliferation – Metal Blade Records – Release: 18-09-2015

LiveReviewer

Review: Occult – 1992-1993 – Hammerheart Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3