Review: Denner/Shermann – Masters Of Evil – Metal Blade Records – Release: 24-06-2016

Review: Denner/Shermann – Masters Of Evil – Metal Blade Records – Release: 24-06-2016.

Toen ik voor de eerste keer ‘Devil Eyes’ hoorde, viel ik werkelijk van mijn stoel. Die zang en vooral dat pure ‘evil’ gitaargeluid waren een revelatie. Ik ben steeds fan gebleven van Mercyful Fate. Toen de band uiteenviel na “Don’t Break The Oath” kwam King op de proppen met zijn eigen project. Door de enorme vraag naar een Mercyful Fate reünie kwam die er ook in 1993 maar de bijl viel toch in 1999. King Diamond bleef ondertussen touren en albums maken. Toen het nieuws in de wereld werd gestuurd dat Denner en Shermann samen een plaat gingen maken werden vele fans euforisch en een eerste resultaat konden we in oktober van vorig jaar horen op de EP “Satan’s Tomb”. Er waren toen veel parallellen met het verleden, maar het aantrekken van Sean Peck als zanger was een verandering. Ik was dan ook reuze benieuwd hoe dit volwaardig album zou klinken.

Denner/Shermann is:
Michael Denner – gitaar
Hank Shermann – gitaar
Sean Peck – zang
Snowy Shaw – drum
Marc Grabowski – bas

Masters Of Evil
dennerDe gitaartandem van wijlen Mercyful Fate kiest ervoor om wat afstand te nemen van hun verleden. Natuurlijk doet hun gitaargeluid nog denken aan hun oude broodheer, maar opener ‘Angel’s Blood’ klinkt heavy en agressief. De powerstrot van Sean Peck zorgt ook voor een verdere dissociatie met de zang van King.

De eerste single ‘Son Of Satan’ bevat een occulte start en het onheilspellende geluid van de gitaren is duidelijk beïnvloed door hun roemrijke verleden. Als de snelheid de hoogte in gaat, wordt die vergelijking wat weggeduwd. Tegelijkertijd doen de verschillende stemmetjes van Sean meermaals denken aan King. Maar het is vooral het veelvuldig waanzinnig sterke en vooral melodieus klinkend gitaarwerk dat mij doet watertanden. Het krachtig drumwerk van Snowy Shaw werkt aanstekelijk op de nekspieren.

Het snelle ‘The Wolf Feeds At Night’ ruikt bij momenten naar speedmetal en Sean waagt zich zelfs aan een Ozzy Osbourne imitatie in het middenstuk! De songstructuur van de Mercyful Fate nummers hebben de heren wel behouden. Dus meerdere solo’s in elk nummer en een complexe structuur zijn de basis. Maar de heren slagen er in om het te overgieten met een modern sausje. Het kwaad druipt letterlijk van het titelnummer. Sean laat enkele hoge screams horen die door merg en been gaan. De ‘dark side’ klonk nog nooit zo heerlijk!

Dat het niet altijd op kruissnelheid moet gebeuren bewijzen de heren op het tragere, beukende ‘Servants Of Dagon’. Als je wilt vluchten uit de hel, moet je uiteraard niet lanterfanten en vandaar is ‘Escape From Hell’ lekker speedy. De riffs in het refrein vertonen raakpunten met de “Painkiller” periode van Judas Priest. Maar uiteraard is afwisseling troef en hoor je allerlei gitaarescapades!

De lange afsluiter ‘The Baroness’ is een samenvatting van alle vorige nummers. Dus je krijgt hier zowel trage als snelle stukken voor je kiezen. Screams en lagere zang, maar vooral voortreffelijk gitaarwerk vormt de hoofdmoot!

Conclusie:
Michael en Hank blijven voor mij verbonden als degenen die Mercyful Fate een occult gitaargeluid bezorgden. Als je naar de hoes van dit album kijkt, zie er zo “Melissa” in. Hun typisch gitaargeluid is hier ook overvloedig aanwezig, maar de twee kerels hebben er een moderne twist aan gegeven. Sean Peck is een uiterst krachtige zanger die enorm hoog kan gaan, maar de falsetstem niet gebruikt. Dit allen samen maakt dat dit album een eigen geluid heeft en niet zomaar een Mercyful Fate kloon is. Verplichte aanschaf voor de liefhebbers van beide heren!

Score: 4,25 uit 5
 

Tracklist:
1. Angel’s Blood
2. Son Of Satan
3. The Wolf Feeds At Night
4. Pentagram And The Cross
5. Masters Of Evil
6. Servants Of Dagon
7. Escape From Hell
8. The Baroness

Links:
Denner/Shermann Official
Denner/Shermann Facebook
Metal Blade Records

Tekst: Rik Bauters