Review: Destrage – The Chosen One – Metal Blade Records – Release: Out now

Review: Destrage – The Chosen OneMetal Blade Records – Release: Out now.

De Italiaanse band Destrage is in 2002 opgericht. De eerste jaren was de band op zoek naar een eigen geluid en het duurde dan ook tot 2007 voordat de band hun eerste album uitbracht, waarna er nog drie albums volgden. De band is over de loop van de tijd geëvolueerd van een thrash metal geïnspireerd geluid tot een progressieve band die hun progressieve basis mengt met elementen uit nu-metal, metalcore en altrock.  

Destrage is:
Paolo Colavolpe – zang
Matteo Di Gioia – gitaar
Ralph Salati – gitaar
Gabriel Pignata – basgitaar
Federico Paulovich – drums

The Chosen One

Op papier kan de samenvoeging van genres waar Destrage mee werkt een heel leuke combinatie opleveren. De band bestaat ook uit heel goede muzikanten.  Er zijn ook heel veel momenten dat de combinatie heel goed werkt, zeker daar waar de band niet simpelweg alles bij elkaar gooit, maar zich herinnert songs te schrijven. Helaas is het zo dat daar regelmatig niet aan gedacht wordt en op die momenten valt op dat de band graag leunt op gimmicks uit de nu-metal en metalcore genres.

‘The Chosen One’ heeft een heerlijke intro in de vorm van een gitaarsolo, waar vervolgens electronica en drums bijkomen. Helaas voor mijn smaak komen vervolgens de pseudo breakdowns en de metalcore meets nu-metal zangstijl er bij. Desondanks zit er ook een lekkere structuur en lekkere riffs in deze song. Het zijn gewoon de metalcore en nu-metal elementen die niet werken voor mij. De tweede song, ‘About That’, gaat nog meer los op de nu-metal, metalcore en altrock elementen en ondanks alle progressiviteit in de song irriteert deze song mij ook.

De derde song ‘Hey, Stranger!’met zijn oosterse geluiden in de riff en een zanger die zich net iets meer inhoudt, ontwikkelt zich wel tot een song waar ik plezier aan beleef. ‘At the Cost of Pleasure’ is wat trager terwijl de zanger zich beperkt tot echte zang en grunts. Met tonnen sfeer, doorbroken met een paar loodzware riffs, kan dit zelfs mijn playlist in. Helaas wordt het echter gelijk opgevolgd door een song die allerlei nu-metal geluidjes herbergt, plus in mijn ogen onnodig vocaal gedoe. Veel van dit nummer is echt wel interessant, maar dan zonder de onnodige nu-metal.

In de song ‘Rage, My Alibi’ werkt de electronica en de zangstijl dan weer wel, wat deze song echt leuk maakt. Een soort van Linkin Park met progressieve elementen. ‘Headache and Crumbs’ geeft mij dan weer hoofdpijn, het brengt van alles bij elkaar zonder dat het klikt. De laatste song ‘The Gifted One’ weet binnen de stijl van ‘Destrage’ weer sfeer en richting te gieten, wat het album gelukkig een fatsoenlijke uitsmijter geeft.

Conclusie:
De muziek van Destrage werkt goed op de momenten waar de band zich een beetje inhoudt en de diverse componenten met elkaar samen laat werken. Daarnaast vind ik de nu-metal elementen niets, maar dat was al duidelijk.

Score: 3,25 uit 5
 

Tracklist:
1. The Chosen One
2. About That
3. Hey, Stranger!
4. At the Cost of Pleasure
5. Mr. Bugman
6. Rage, My Alibi
7. Headache and Crumbs
8. The Gifted One

Links
https://www.facebook.com/Destrage/
https://www.metalblade.com/

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Review: : Universal Mind Project – The Jaguar Priest – Inner Wound Recordings – Release: 29-04-2016

LiveReviewer

Review: Krisiun – Scourge Of The Enthroned – Century Media – Release: Out now

LiveReviewer

Review: Magrudergrind – II – Relapse Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3