Review: Dizzy Reed – Rock ‘N’ Roll Ain’t Easy – Golden Robot Records – Release: Out now

Review: Dizzy Reed – Rock ‘N’ Roll Ain’t Easy – Golden Robot Records – Release: Out now.

De artiest Dizzy Reed is bij de meesten bekend als de keyboardspeler van Guns ’N Roses. Naast bandlid van Guns ‘N Roses is hij onderdeel van de Psychedelic Furs en heeft hij als gastartiest bijgedragen bij vele anderen. Recentelijk heeft hij besloten een stap verder te gaan en een eigen album uit te brengen onder eigen naam. Zijn begeleidingsband is samengesteld uit leden van Black Star Riders, WASP en Guns ’N Roses.

Dizzy Reed is:
Dizzy Reed – zang, keyboard
Ricky Warwick – gitaar
Mayuko Okai – gitaar
Mike Duda – bas
Mike Dupke – drums

 

Rock ‘N’ Roll Ain’t Easy
Zoals te verwachten valt komen er op dit album veel invloeden terug die ook in Guns ’N Roses te vinden zijn. Omdat Dizzy een keyboardspeler is, krijg je echter ook heel veel piano voorgeschoteld, wat een klassieke fifties rock ’n roll vibe met zich meebrengt. Dit is helemaal niet erg, het voegt iets eigens toe aan de muziek op dit album. Ik ben echter niet volledig positief over de zang. Op zijn best is Dizzy net een broer van James Dean Bradfield (van Manic Street Preachers), maar vaak klinkt hij ook als ‘Dave Mustaine goes Rock ’n Roll’. Ik ben dol op Dave, maar toch… Desondanks is dit album zeker de moeite waard. Als je in bent voor een dozijn lekkere rocksongs zonder poeha, dan krijg je waar voor je geld, of toch zeker waar voor de moeite dit online op te zoeken.

Al luisterend naar dit album is het duidelijk dat Dizzy en consorten niet alleen weten hoe ze songs moeten schrijven, maar dat ze ook weten hoe te flirten met verschillende stijlen terwijl ze een eigen geluid bewaren. In dit geval is het geheim hierachter dat ze hun songs om het stemgeluid en het pianospel van Dizzy laten draaien. Ze hadden er voor kunnen kiezen iedere song van een ander keyboardgeluid te voorzien, maar door meestal voor piano te gaan, verbindt dit het album. De vrijheid die dit geeft, gebruiken ze door een aantal (classic) rock songs op het album te plaatsen (zoals ‘Dirty Bomb’, ‘Fragile Water’) en uitstapjes te maken naar punkrock (‘Reparations’,’Mystery in Exile’). Het grootste gedeelte van het album bestaat echter uit nineties hardrock (‘Understanding’, ‘Forgotten Cases’). Al met al is hier niets nieuws aan, maar de band weet wat ze doen en daarom blijft het album van het begin tot het eind de moeite waard.

Conclusie:
Een consistent album dat echter ook ambitie mist. Het is echter leuk om te luisteren en liefhebbers van nineties hardrock kunnen er gerust voor gaan, vooropgesteld dat je je over Dizzy Reeds karakteristieke stemgeluid heen kan zetten.

Score: 3,25 uit 5

Tracklist:
1. This Don’t Look Like Vegas
2. Mother Theresa
3. Cheers 2 R Oblivion
4. Fragile Water
5. Dirty Bomb
6. Mystery in Exile
7. I Celebrate
8. Understanding
9. Crestfallen
10.Forgotten Cases
11. Reparations
12. Rock ‘N’ Roll Ain’t Easy

Links:
Dizzy Reed Facebook
Golden Robot Records

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Review: Blood Incantation – Starspawn – Dark Descent Records – Release: 19-08-2016

LiveReviewer

GRAND DESIGN – THRILL OF THE NIGHT – AOR HEAVEN/GERMUSICA – RELEASE: 26 SEPTEMBER 2014

livereviewer

Review: Threshold – Legends Of The Shires – Nuclear Blast Records – Release: 09-09-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3