Review: Dyscordia – Words In Ruin – Road Mark Productions – Release: 05-03-2016

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Review: Dyscordia – Words In Ruin – Road Mark Productions – Release: 05-03-2016.

Dyscordia is een progressieve melodieuze metalband uit België. De band bestaat uit metal veteranen die hun sporen verdiend hebben bij groepen zoals Gwyllion, Double Diamond, Artrach, Anesthesy, Impedigon en Rhymes of Destruction.
Hun eerste EP kwam uit in de herfst van 2010 en de groep bouwde een sterke live reputatie op en tekende een deal met Road Mark Productions. Hun eerste langspeler kwam er drie jaar later met “Twin Symbiosis”. Dit album werd lovend onthaald door de metalgemeenschap en de pers. Zo stonden ze ook op Graspop Metal Meeting. In 2015 begonnen ze te werken aan de opvolger en met veel trots laten ze ons nu horen wat het resultaat geworden is op “Words In Ruin”.

Dyscordia is:
Piet Overstijns – zang
Stefan Segers – gitaar en zang
Martijn Debonnet – gitaar en achtergrondzang
Guy Commeene – gitaar (lead)
Wouter Nottebaert – basgitaar en achtergrondzang
Wouter Debonnet – drums

Words In Ruin
Dyscordia__-Words_In_RuinDe intro ‘Templum Creationis’ bestookt je met hoogstaand gitaarwerk dat super melodieus klinkt. ‘Harlequin’s Grief’ maakt meteen duidelijk welk geluid je met drie gitaristen kan bekomen. De strakke riffs strelen mijn binnenoor. Een ander pluspunt van de band is zonder enige twijfel het bezitten van twee totaal verschillende stemmen. Zanger Piet beschikt over een eerder warm en duidelijk geluid en de growls van Stefan vormen een mooi duister contrast en zorgen voor diepgang en dragen hun steentje bij tot de nummers.

‘Bail Me Out’ is een heavy track met eerder een gemeen geluid en veel gegrunt! De krachtige drum van Wouter komt hier goed tot zijn recht en de vele aansluitende solo’s van de snarenplukkers zorgen voor een melodieuze toets in dit donker getinte nummer! Het akoestisch einde met diepe bas is een aangename verrassing. ‘Reveries’ is het eerste nummer dat de band opnam en was ook het titelnummer van hun EP. Deze publiekslieveling werd opnieuw opgenomen en verdiende een plaatsje op dit album. Ik bespeur wat middeleeuwse ritmes en melodieën in deze snelle afwisselende track.

Snelheidsrecords sneuvelen tijdens ‘A Perfect Day’. Bliksemsnelle riffs komen op je af hier en toch slagen de kerels er in om dit super melodieus te laten klinken. Piet is werkelijk de perfecte zanger bij al dit progressief geweld! Luister naar zijn zoete stem in de break!
Het volgende wat we te verorberen krijgen is het immens heavy ‘Never Will’. Deze brok agressieve prog metal gaat er in als een zoet broodje en de wisselwerking tussen de zang van Piet en het gegrunt van Stefan werkt symbiotisch. Tekstueel haalde men inspiratie uit de uitgestrekte militaire begraafplaatsen van Ieper.

Met ‘Sacred Soil Of Souls’ doet men een volledige ommezwaai. Dit akoestisch nummer is het moment van Piet. De man laat hier horen tot wat hij allemaal in staat is!
‘Masquerade’ is opnieuw een contrastrijk pareltje! Een zacht drumgeroffel en een rustig riffje brengen het nummer op gang. Maar als de hoofdriff invalt ontstaat een compleet ander nummer waar enkele snelle stukken zijn ingebouwd. De band heeft met dit album duidelijk zijn eigen sound gevonden en nog meer geperfectioneerd. Het geluid van dit album klinkt ook warm en vol! Jens Bogren (Opeth, Paradise Lost,…) was grotendeels verantwoordelijk voor dit geweldige geluid.

‘Chthonic Star’ was het eerste nummer dat klaar was en dit werd al meerdere malen live gebracht. Dit uptempo nummer kent de gekende format en het is wederom smullen van het gitaarwerk.
Het lange ‘Words Of Fortune’ is een waar pareltje. Hier wordt geopteerd om het wat rustiger aan te pakken en ook in deze stijl blinkt de band uit. Ik word zowaar bedwelmd door wondermooie zangmelodieën. Pas na vier minuten horen we Stefan voor het eerst! Naar het einde toe ontploft het nummer om tijdens de laatste minuut de rust te laten terugkeren! Wat een mooie manier om een album te sluiten!

Als bonus krijgen we nog een cover van Sonata Arctica’s ‘My Land’. In 2014 werd aan de band gevraagd of ze een cover van de heren wouden opnemen voor een tribute album. Ze maakten er een versie van die overgoten werd met een Dyscordiaans sausje en dit toont nogmaals hun capaciteiten.

Conclusie:
Ik zag de band vorig jaar aan het werk en was toen danig onder de indruk van wat ik hoorde en zag. Maar wat dit gezelschap op hun nieuwe album laat horen overstijgt mijn stoutste verwachtingen. Dit is progressieve metal van de bovenste plank. Door het gebruik van de gruntstem onderscheiden ze zich van het gros van bands en vallen ze in de kijker. Met drie gitaristen aan boord kan je op plaat (maar ook live) een bijzonder geluid neerzetten. Maar de overtreffende trap bekomen ze door de vocale prestatie van Piet Overstijns. Wat de man op dit album laat horen, zal menige luisteraar met verstomming doen staan!

Tenslotte nog een aparte vermelding voor het werkelijk verbluffende artwork dat afkomstig is van hoofdsnarenplukker Guy Commeene.
Dit is duidelijk een ‘buy or die’ album voor elke Belgische metalliefhebber en de heren verdienen het om door te breken. Er staan al wat buitenlandse shows geboekt, waaronder Summer Breeze Open Air 2016. Dus…
Ik hoop op hun cd-release show aanwezig te zijn op 8 april in De Kreun te Kortrijk (hun thuishaven).

Score: 4,85 out of 5

 

Tracklist:
1. Templum Creationis
2. Harlequin’s Grief
3. Bail Me Out
4. Reveries
5. A Perfect Day
6. Never Will
7. Sacred Soil Of Souls
8. The Masquerade
9. Chthonic Star
10. Words OF Fortune
11. Bonus track: My Land (Sonata Arctica cover)

Links:
Dyscordia Official
Dyscordia Facebook

Tekst: Rik Bauters