Review: Eluveitie – Ategnatos – Nuclear Blast – Release: Out now.

Review: Eluveitie – Ategnatos – Nuclear Blast – Release: Out now.

Eluveitie is opgericht in 2002 door de Zwitser Chrigel Glanzman. Hij is ook het enig overgebleven oorspronkelijke bandlid, het is een paar keer in de geschiedenis van de band voorgekomen dat vrijwel de gehele band werd vernieuwd. De band speelt folk metal gebaseerd op melodische death metal, aangevuld met diverse traditionele instrumenten. Daarnaast hebben ze tot tweemaal toe een uitstapje naar folk rock opgenomen. Hun teksten draaien vaak om Keltische geschiedenis en wordt ook gedeeltelijk in het Gallisch gezongen.

Eluveitie is:

Chrigel Glanzmann – zang, mandola, fluit
Fabienne Erni – zang, harp
Matteo Sisti – doedelzak, fluit, bodhrán
Michalina Malisz – draailier
Nicole Ansperger – viool
Kay Brem – basgitaar
Jonas Wolf – gitaar
Rafael Salzmann – gitaar
Alain Ackermann – drum, percussie

Ategnatos

Het meest recente album van Eluveitie, Ategnatos, begint zoals hun albums wel vaker beginnen, met een stuk tekst gesproken in een dik Schots accent. Het album is stilistisch grotendeels vergelijkbaar aan de laatste paar (metal) albums. De songs staan vol met melo-death riffs, onderbouwd met vette drums. Daar worden allerlei lead-partijen met traditionele instrumenten overheen gespeeld. Ze worden zelfs regelmatig in de ritme-sectie ingezet. Daarnaast worden de grunts vaak afgewisseld met heldere, folky, vrouwenzang en wordt regelmatig gebruik gemaakt van ‘spoken word’. Daarnaast staan er ook diverse korte intermezzo’s op het album. Zoals ook op eerdere albums is Eluveitie echt goed in de opbouw van songs en in sterke melodieën. Tot zover dus niets nieuws. Op subtiele wijze groeit de band echter wel degelijk. Ten eerste is de bodhrán meer aanwezig in de songs. Daarnaast grunt Chrigel gevarieerder dan voorheen. Ook worden de diverse elementen waar hun muziek uit bestaat meer met elkaar in tegenstelling gebracht. De verassing zit in het laatste deel, waar qua sfeer en compositie meer black metal elementen met de muziek worden vermengd.

Zoals gezegd is het album consequent van hoog niveau, maar er zijn een aantal songs die ook iets nieuws bieden op het vertrouwde Eluveitie geluid. De eerste song, Ategnatos, draait om de tegenstelling tussen folk en metal en tussen snel en traag, wat de band meestal veel meer vermengt. Dit word verder op het album regelmatig dunnetjes overgedaan. Deathwalker lijkt volledig te voldoen aan de vertrouwde stijl, maar de band heeft er voor gekozen de grunts en de zangeres tegelijk te laten horen, wat bij diverse female fronted bands goed werkt, maar voor Eluveitie ongewoon is. Op Black Water Down spelen fluit en gitaar verschillende melodieën door elkaar heen en wordt de standaard vierkwartsmaat doorbroken door de refreinen te laten walsen. Op deze manier weet Eluveitie het eerste deel van het album tegelijk bekend en vers te houden. Op een gegeven moment komt echter de song ‘Ambiramus’ langs. Zoals we gewend zijn is het goed gespeeld en heeft het mooie melodieën. Qua structuur is de song echter standaard pop, afgemaakt met de songfestival modulatie. Vanwege de melodie accepteer ik het, maar dit soort clichés mogen ze best overslaan. Het grootste gedeelte van het album is de band energiek, agressief, vol bravoure en blij vlagen prachtig en kwetsbaar. In het laatste deel van het album staan echter een paar songs die hier van afwijken. ‘Worship’ begint met een creepy bijbel intro waarna onheilspellende black metal leads, aangevuld met blastbeats en een chant hier en daar de sfeer in stand houdt. Eluveitie weet de black metal invloeden goed in hun muziek te verweven. Iets verder op het album staat vervolgens ook nog ‘Threefold Death’ dat vrij schizofreen heen en weer springt tussen folkballad, melo-death en black metal fragmentjes. Het album blijft vervolgens meer binnen de vertrouwde stijl, maar is sterk tot de laatste noot.

Conclusie:
Met sterke songs, verdere evolutie van het bestaande geluid en een paar verrassingen, gecombineerd met een hoop talent is dit weer een uiterst solide album in het folk metal genre.

Score: 4 uit 5

Tracklist:
01. Ategnatos
02. Ancus
03. Deathwalker
04. Black Water Dawn
05. A Cry in the Wilderness
06. The Raven Hill
07. The Silvern Glow
08. Ambiramus
09. Mine Is the Fury
10. The Slumber
11. Worship
12. Trinoxtion
13. Threefold Death
14. Breathe
15. Rebirth
16. Eclipse


Links
http://www.eluveitie.ch/

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Review: Sabaton – The Last Stand – Nuclear Blast Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Deicide – Overtures of Blasphemy – Century Media – Release: 14-09-2018

LiveReviewer

Review: The Defiants – The Defiants – Frontiers Music – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3