Review: Evergrey – The Atlantic – AFM Records – Release: 25-01-2019

Review: Evergrey – The Atlantic – AFM Records – Release: 25-01-2019.

Evergrey is een Zweedse progressieve metal band die is opgericht in 1995. Van de oorspronkelijke leden is alleen de creatieve frontman Tom Englund nog over, al hebben de meeste bandleden inmiddels behoorlijk wat jaren in de band gezeten. De band staat bekend om de duistere, emotionele muziek en thema’s, waarbij de progressieve elementen niet als een hyperactieve virtuositeit op de voorgrond staat, maar meer subtiel in de songs is verwerkt. Ondanks het feit dat Tom Englund tegenwoordig ook de zanger van Redemption is, weet de band toch aan het toeren en opnemen van een nieuw album toe te komen.

Evergrey is: 
Tom S. Englund – Zang, gitaar
Henrik Danhage – Gitaar, achtergrondzang
Rikard Zander – Keyboard, achtergrondzang
Johan Niemann – Bas, achtergrondzang
Jonas Ekdahl – Drums

 

The Atlantic
EvergreyDe opname van het album is blijkbaar niet altijd even soepel verlopen, inclusief een inbraak in de studio. De band heeft echter zich er niet van laten weerhouden en zeker goed werk afgeleverd. Qua verhaal is dit album verwant aan de vorige twee albums, het is een drieluik dat op te vatten is als een reis door de gebeurtenissen en emoties van een mensenleven. Muzikaal valt op dat naast nineties groove metal en postgrunge ook eighties en zeroes synthpop een invloed heeft en de drums ontegenzeggelijk metal maar tegelijk warm en organisch zijn.

De eerste song ‘A Silent Arc’ begint vrij heftig naar Evergrey begrippen, om plaats te maken voor een vrij droevige en trage song doorbroken door herhalingen van het intro. De song neemt op een gegeven moment echter allerlei afslagen en is een reis waarbij je nooit weet wat er om de hoek ligt. De zang is, geholpen door strategisch geplaatste backing vocals, een powerplay van emotie. Muzikaal draait de song om een afwisseling van snelle riffs en langgerekte distortion, veelvuldig aangevuld met keyboardpartijen.

‘Weightless’ draait om een drijvende riff die op een gegeven moment wordt ondersteund door de basdrums en pianopartijen, voordat bij de zang weer de trage distortion gitaar wordt ingezet, aangevuld met subtiele riffjes en veel keyboard. Hoewel deze twee onderdelen worden afgewisseld, wordt middenin de song de instrumentatie teruggebracht tot bijna niets, om zo de focus op de zang te leggen. Bij de bridge gooit de song het volledig over een andere boek door traag en dreigend op te bouwen tot een doordenderende metal riff .

‘All I Have’ bouwt op met een trage riff met veel echo, om tot een zware, groovende song met vrij lichte zang te ontwikkelen. Ook hier is het samenspel tussen gitaar en piano weer aanwezig. Uit het nummer klinkt een gevoel van verlies door. De opbouw van deze song is behoorlijk traditioneel met couplet, refrein en bridge en heerlijke solo’s. ‘A Secret Atlantis’ klinkt vrij episch met meervoudige zang en een vrij complex ritme met triolen. Deze standaard wordt echter regelmatig onderbroken door diverse uitstapjes om vervolgens weer terug te keren bij de hoofdriff. Als je goed luistert herken je interessante baspartijen. Deze song klinkt als een echte afsluiter.

In overeenstemming met het karakter van de vorige song is ‘The Tidal’ inderdaad een intro, om vervolgens ruimte te maken voor het voortdurende en vol groove zittende ‘End of Silence’, dat weinig progressief maar meesterlijk is. ‘Currents’ vervolgens heeft wat Spaans of Oosters klinkende zangstijl en zet je voortdurend op het verkeerde been op muzikaal vlak en is nogal gedomineerd door een keyboard-loopje, dat met zijn blije, plastic klankkleur de emotie en gevoel van verlating in de song benadrukt. De solo op het einde sterft langzaam af om dit nog eens te benadrukken. Ook ‘Departure’ draait om de uitbeelding van emotie. Het haalt de klank van het metaal van de snaren naar voren om samen met de piano een kaal en verlaten gevoel achter te laten, in samenhang met de tekst. Het complexe ritme en de zangmelodie suggereert wat zon achter de wolken echter.

De twee laatste songs blijven van consistent hoog niveau. ‘The Beacon’ weet met gesproken woord opnames en geluidstapijten in intro en refrein een positief en sereen gevoel tegen onrust en dreiging in de rest van de song af te zetten. ‘This Ocean’ is een echte onvervalste Evergrey en heeft alle donkerheid en epische elementen die je van de band verwacht, een echte knaller als afsluiting.

Conclusie:
Een album vol goed doordachte en emotioneel sterke verhalen. Er is weliswaar weinig hier dat je volledig omver blaast, maar het album is van begin tot eind van hoog niveau als je het de kans biedt je mee te slepen. Er is niet mis mee om lekker voor te gaan zitten.

Score: 4 uit 5

Tracklist:
01. A Silent Arc
02. Weightless
03. All I Have
04. A Secret Atlantis
05. The Tidal
06. End Of Silence
07. Currents
08. Departure
09. The Beacon
10. This Ocean

Links:
Evergrey Official
Evergrey Facebook
AFM Records

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Ghost – Meliora – Spinefarm Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Invincible Force – Satan Rebellion Metal – Dark Descent Records – Release: Out Now

livereviewer

Review: Pestilence – Hadeon – Hammerheart Records – Release: 02-03-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3