Review: Fates Warning – Long Day Good Night – Metal Blade – Release: Out now

Review: Fates Warning – Long Day Good Night – Metal Blade – Release: Out now.

Toen ik in 1984 het debuut “Night on Bröcken” van dit Amerikaans gezelschap beluisterde bij mijn platenboer was ik onder de indruk. Vooral de referenties naar Iron Maiden kon ik smaken. Maar toen ik vier jaar later het “No Exit” album aan een luisterbeurt onderwierp viel ik letterlijk achterover. Wat was dat zeg en die nieuwe zanger Ray Alder was een revelatie. De band bleef geregeld kwaliteitsvolle albums maken maar na “FWX” leek het doek gevallen. Tot ze in 2013 uit het niets met een knaller van jewelste kwamen opdraven onder de noemer “Darkness in a Different Light”. De opvolger “Theories of Flight” was zelfs nog beter. Na vier jaar komen ze eindelijk met deze opvolger met iets wat vreemde titel “Long Day Good Night” aandraven.

Fates Warning is:
Ray Alder – zang
Jim Matheos – gitaar/toetsen
Michael Abdow – gitaar
Joey Vera – bas
Bobby Jarzombek – drums

Long Day Good Night

Opener ‘The Destination Onward’ kent een trage en sfeervolle start maar ontpopt zich na enkele minuten als een riff gedreven nummer. We horen hier de typische melodieuze gitaarklanken en een Ray Alder in optima forma. ‘Shuttered World’ is een hardere en snellere track met uiterst spitsvondige gitaarriffs die je rillingen over je ruggengraat geven! De solo’s laten vooral hoge klanken horen en de instrumentale break met zijn diepe bas van Joey neigt zelfs naar de extreme metal. Deze band blijft verbazen en vermengt steeds nieuwe elementen in hun uitgebreid kleurenpalet van geluiden.

Een lekker aanstekelijk riffje, Pink Floyd soundscapes en de stem van Ray brengen ‘Alone We Walk’ op gang. Langzamerhand voegen de rest van de instrumenten zich bij dit trio tot je een ware progressieve metalcocktail (‘shaken not stirred’) krijgt! ‘Now Comes The Rain’ klinkt veel toegankelijker en zou zelfs op de radio niet misstaan. De vele samenzang en het rustiger karakter zijn hier de aandachtspunten. Maar Ray loopt uiteindelijk met de hoofdprijs weg. Die man kan ongelooflijk veel emotie leggen in zijn zang. We krijgen een rustmoment met de ballade ‘The Way Home’. Maar wie Fates Warning kent, weet dat ze niet de gewone muzikale paden bewandelen. Na enkele minuten word je omringd door gitaarklanken die je eerder op een TOOL album verwacht, samen met korte strakke akkoorden.

Net toen je dacht alles gehoord te hebben wat deze band in zijn mars heeft komen ze op ‘Under The Stars’ aandraven met ware strijkers. Eén woord blijft in mijn geest dwalen bij het beluisteren van dit nummer: beklijvend!!! ‘Scars’ is zonder twijfel het hardste nummer van het album. Het blijft immers een mysterie waarom deze band die bij een groter publiek bekend geworden is! Dit nummer bevat tevens de innovatieve stemeffecten, die de band al geruime tijd etaleert. De band zet je dikwijls op het verkeerde spoor. Zoals bij de groovy start van ‘Begin Again’, dat plotseling uit zijn voegen barst. Luister hier vooral naar de veelzijdigheid van de basgitaar.

Als ultiem experimenteernummer komt ‘When Snow Falls’ als winnaar uit de bus. Kerstmis belletjes, drums en bas die je eerder verwacht bij een band als Massive Attack zijn een paar van die ‘vreemde’ elementen. Ook de gitaarsound lijkt afkomstig van een andere planeet. De rest van de nummers moet je zelf ontdekken. Zo hebben we nog de snelle, harde riffs van ‘Liar’, het metalgeluid van ‘Glass House’ en de ingetogen akoestische afsluiter ‘The Last Song’.

Maar het predikaat wereldnummer gaat zeker op voor het bijna twaalf minuten durende meesterwerk ‘The Longest Shadow Of The Day’. Het neemt een jazzy start waarop een emotioneel geladen gitaar invalt en de bas een eigen leven lijkt te leiden. Plots word je minutenlang bestookt met kwade en vooral vingervlugge riffs om dan een volledige ommekeer te maken, waar rust en emotie overheersen. Nog iets verder komen we terecht in een progressieve metaldouche, waar de kwaliteit en kunnen van deze band over je heen krijgt. Zelfs een verdwaalde saxofoon komt voorbij. Dit is Progmetal met een grote P!

Conclusie:
Dit album duurt zo’n 73 minuten en zal voor velen een zware dobber zijn om te verorberen. Maar geef het album enkele luisterbeurten en je zal geïntoxiceerd geraken van hun vakmanschap en vooral de stem van Ray. Bij mezelf was het liefde op het eerste gezicht en dit album zal in mijn top 3 van het jaar eindigen. Dus progmetallers, bestellen dit meesterwerk!

Score: 4,5 uit 5

Tracklist:

  1. The Destination Onward
  2. Shuttered World
  3. Alone We Walk
  4. Now Comes The Rain
  5. The Way Home
  6. Under The Sun
  7. Scars
  8. Begin Again
  9. When Snow Falls
  10. Liar
  11. Glass Houses
  12. The Longest Shadow of the Day
  13. The Last Song

Links:
www.fateswarning.com
www.facebook.com/FatesWarning
www.youtube.com/user/fateswarningvideos
www.metalblade.de

Tekst: Rik Bauters

Related posts

Review: The Dead Daisies – Locked and Loaded – Spitfire Music – Release: Out now

LiveReviewer

Kataklysm – Of Ghosts and Gods – Nuclear Blast – Release: Out Now

livereviewer

Review: Shining – Varg Utan Flock – Season of Mist – Out Now

livereviewer
UA-17622028-3