Review: Glenn Hughes – Resonate – Frontiers Music – Release: Out Now

Review: Glenn Hughes – Resonate – Frontiers Music – Release: Out Now.

De loopbaan van Glenn startte met de band Trapeze in 1970. Maar de man liet zijn stempel na bij verschillende bands zoals Deep Purple MK III en IV en Hughes/Thrall. Zijn samenwerkingen met Gary Moore, Black Sabbath’s Tony Iommi en recentelijk nog Black Country Communion en California Breed lieten zich opmerken. Na die verschillende bandprojecten besloot Glenn om zich terug te concentreren op zijn solo loopbaan. Het eerste resultaat valt te beluisteren op deze “Resonate”.

Glenn Hughes is:
Glenn Hughes – zang, basgitaar & akoestische gitaar
Soren Anderson – gitaar
Pontus Enborg – drum & percussie
Lachy Doley – toetsen
Chad Smith – drum op ‘Heavy’ en ‘Long Time Gone’

Resonate
Glenn HughesGlenn Hughes is een artiest die (als soloartiest) steeds aan mijn aandacht is ontsnapt in het verleden. De man maakte indruk toen hij zong bij Deep Purple. De albums “Burn” en “Stormbringer” zijn juweeltjes. Ik kreeg dit album voor mijn kiezen en werd meteen van mijn stoel geblazen. Opener ‘Heavy’ maakt meteen duidelijk wat voor vlees we hier in de kuip hebben. Geweldige composities die sterk aan vorige eeuw doen denken met een opmerkelijke aanwezigheid van de basgitaar. Maar het aantrekkingspunt is toch de zang van Glenn zelf. ‘My Town’ laat je proeven van die geweldige bas en zang combinatie.

De man kan ook uiterst heavy uit de hoek komen. ‘Flow’ is daar het ultieme voorbeeld van met een smerige toets als bonus. Het Hammond orgel steekt hier af en toe zijn kop op. Als bonus krijg je geweldige licks te horen van snarenplukker Anderson, die sporadisch opduiken. Mijn favoriete track is ‘Steady’ dat start met een Deep Purple Hammond intro. Het nummer gaat verder als een stuwende track, waar de groove centraal staat.
Met ‘When I Fall’ gooit Glenn er ook een ouderwets klinkende ballade tussen. Dit vormt een mooi rustpunt tussen deze muzikale wervelwind. De geest van de jaren 60 en 70 wordt opgeroepen met het orgelgeluid en de voortkabbelende zang in de verzen.

Naast een voortreffelijke bassist is Glenn een uitzonderlijk bekwaam zanger. Wat hij laat horen op het funky ‘Landmines’ tart elke verbeelding. Hij gebruikt zijn stem hier als een extra instrument. Hij introduceert zelfs de bijna vergeten geraakte talkbox tijdens de break. Het romantisch getinte ‘Long Time Gone’ sluit deze muzikale trip af in schoonheid.

Conclusie:
Ik val maar meteen met de deur in huis. Glenn is mijn nieuwe God. Met grote schaamte moet ik bekennen dat ik de man al veel vroeger moest ontdekt hebben. Dit album is een verademing tussen alle ‘nieuwe’ metal dat op ons wordt losgelaten. Dit album staat vol met nummers die emotie uitstralen en vooral beestig sterk zijn qua opbouw en muzikale ondersteuning. De man draagt niet voor niets de titel ‘the voice of rock’. Ik ga alvast op zoek naar zijn vroegere albums…. Nu Kerstmis en de jaarwisseling voor de deur staan, is dit toch wel een reuze tip!
Verplichte aanschaf voor fans van de man en iedereen die van echte muziek houdt.

Score: 4,5 uit 5
 

Tracklist:
1. Heavy
2. My Town
3. Flow
4. Let It Shine
5. Steady
6. God of Money
7. How Long
8. When I Fall
9. Landmines
10. Stumble And Go
11. Long Time Gone

Links:
Glenn Hughes Facebook
Frontiers Music

Tekst: Rik Bauters