Review: Imperium – Titanomachy – Ultimate Massacre Productions – Release: 07-05-2016

Review: Imperium – Titanomachy – Ultimate Massacre Productions – Release: 07-05-2016.

Imperium is een veel voorkomende naam in de metalwereld. Voor alle duidelijkheid, dit zijn de death metallers uit Bristol, UK.
Ze zijn begonnen als een trio, maar na het debuutalbum “Sacramentum” bleef alleen oprichter Mike Alexander over. Vorig jaar werd in Doug Anderson een nieuwe partner in crime gevonden, waarmee het tweede album “Titanomachy” is opgenomen.

Imperium is:
Mike Alexander – Gitaar
Doug Anderson – Zang

 

Titanomachy
TitanomachyWaar het eerste album als thema de oude Romeinse geschiedenis had, is het thema op “Titanomachy” Griekse mythologie. De Romeinen werden behoorlijk beïnvloed door de Griekse goden dus dit tweede album is een soort van prequel.

Het intro bestaat uit synths, oorlogsgeluiden en een soort van vrouwelijke klaagzang. Het aansluitende tweede nummer begint rustig, maar gaat al snel over in een rap tempo, met de drums die double bass of in de blastbeat modus gaan. Dit keer lijken de drums wel echt door een drummer(wellicht Doug Anderson zelf, die ook drummer is bij Unfathomable Ruination) ingespeeld te zijn, waar ik op “Sacramentum” het idee kreeg dat het een drumcomputer betrof. De vocalen zijn afwisselend de typische death growls en een wat hogere meer verstaanbare zang. Op ‘Beast from Beneath’, zijn die hogere vocalen wat meer aanwezig en ook het gitaarwerk wordt wat technischer. Na een soort van klokkengeluid op de achtergrond hakt de gitaarsolo erin.

‘Decend Abysmal Void’ heeft snel technisch gitaarwerk dat op zich al bijna een verhaal vertelt. ‘Ingurgiate the Traitor’ begint met onheilspellend akoestisch gitaarspel( ja dat is mogelijk), maar ook hier gaat het tempo al rap weer richting supersnel. ‘Into Abode of the Dead’ is een interlude. Dit is het rustpuntje op het album, maar des te heftiger trapt ‘The Unseen One’ je daarna onder je kont; bruut, maar ook technisch tot het eind.
‘Skies That Bear Thunder’ is een kort instrumentaal nummer. De gitaar wordt dusdanig bewerkt waardoor het lijkt alsof er iemand schreeuwt, waarna een gitaarsolo volgt.

‘Phlegethon Rising’ gaat vol gas naar het eind. Ondanks dat zijn de instrumenten onderling goed van elkaar te onderscheiden en staan ze allemaal lekker helder in de mix. ‘Minos’ heeft een riff die wel erg vaak herhaald wordt, waardoor het geheel wat eentonig over komt. Dit is wellicht de opzet geweest, want daarna barst het echte geweld los. ‘Neither Like Gods Nor Men’ heeft een onheilspellend kort intro, de gitaar die rustig opbouwt, daarna even kort wegzakt en weer terug komt alsof de strijd nu echt losbarst.

De climax krijgen we dan met ‘Titanomachy’; de strijd tussen de Goden en Titanen. We horen luid stampend marcherende troepen en het tempo van het gitaar- en drumwerk wordt nog even een tandje bijgeschakeld. Het album eindigt zoals het begon met vrouwelijke klaagzang en een lange vocale uithaal van de dame in kwestie.

Conclusie:
Waar het op het vorige album alleen maar snel en bruut was , heeft Imperium er nu een flinke dosis technisch gitaarwerk ingegooid. Dat technische is in de nummers ook goed verdeeld waardoor het niet vervelend wordt maar juist veel makkelijker om het album te verteren.

Score: 4,25 uit 5
 

Tracklist:
1. Intro
2. Castrate the Father of the Sky
3. Beast from Beneath
4. Descend Abysmal Void
5. Ingurgitate the Traitor
6. Into Abode of the Dead
7. The Unseen One
8. Skies That Bear Thunder
9. Phlegethon Rising
10. Minos
11. Neither Like Gods Nor Men
12. Titanomachy

Links:
Imperium Facebook
Ultimate Massacre Productions

Tekst: Marcel Klaster
 

Related posts

Korpiklaani – Noita – Nuclear Blast Records – Out Now

livereviewer

Review: Sorcerer – Sirens – Metal Blade – Release: Out now

LiveReviewer

Napalm Death – Apex Predator-Easy Meat – Century Media Records – Release: January 26th, 2015

livereviewer
UA-17622028-3