Review: IN SOLITUDE – SISTER – METAL BLADE RECORDS – RELEASE: 27 SEPTEMBER 2013

IN SOLITUDE – SISTER – METAL BLADE RECORDS – RELEASE: 27 SEPTEMBER 2013

Deze Zweedse band ontstond in 2002 door hun gemeenschappelijke liefde voor de oudere ‘evil’ metal. Na wat demo’s en een EP brachten ze hun gelijknamig debuut uit via Pure Steel Records. De groep kreeg een hoop volgers en verscheen op meerdere festivals zoals: Keep It True, Up The Hammers, Metal Magic en Pounding Metal. Dit bezorgde hen uiteindelijk een wereldwijde platendeal bij Metal Blade records. In 2010 werd de opvolger “The World. The Flesh. The Devil” via het Duitse label uitgebracht. Nu komen ze hun derde langspeler “Sister” klaar om de wereld in te palmen!

 

In Solitude is:

Pelle Ǻhman – zang
Niklas Lindström – gitaar
Henrik Palm – gitaar
Gottfrid Ǻhman – bas
Uno Bruniusson – drum

 

SISTER
“He Comes” start het album met akoestische gitaren. Toch roept dit nummer een duistere sfeer op. De eigenzinnige klanken en de licht klagende zang van Pelle versterken nog dit gevoel. Dit nummer kun je het beste omschrijven als een occulte versie van een donker Depeche Mode nummer. De band werd voorheen wel eens vergeleken met Mercyful Fate, maar ik constateer dat die link steeds kleiner wordt. “Death Knows Where” bevat nog enkele verwijzingen naar de occulte band bij uitstek. Leg je oren en het duistere brein daartussen maar te luister naar dat onheilspellend riffje. “A Buried Sun” kent een trager ritme en de klagende dreigende zang van Pelle gaat door merg en been. Het middenstuk zit vol angstaanjagende licks en een dreunende bas, die als ideale ondersteuning konden dienen voor een extreme horrorfilm. De spanning en de suspens in dit nummer is moordend. De gitaarsolo’s zijn van hetzelfde laken een pak. Door het trage ritme bevat het nummer ook wat doom elementen en komt de invloed van de oude Black Sabbath naar boven. De snelheid komt terug met het mid-tempo “Pallid Hands”. Sommige riffs roepen bij mij vreemd genoeg herinneringen op aan The Cult. De zang bevat hier ook wat meer swung en er wordt zelfs wat gespeeld met vervorming en effecten! De korte flitsende gitaarsolo’s injecteren dit hitzwarte nummer met een melodieuze toets!

“Lavender” ruikt allesbehalve naar de sterkgeurende felpaarse Franse plant met dezelfde naam. De combinatie van de snelle, moderne rock getinte riffs en de kwade zang zorgen ervoor dat dit nummer opnieuw een ander facet van deze kerels laat horen. Je lichaam komt zelfs ongewild in beweging! De doomy instrumentale break doet het tempo sterk variëren en doet je apetijt naar de duisternis sterk aanzwellen tot reuze proporties! Met het titelnummer schiet de snelheid opnieuw de hoogte in. Naast de terugkerende link met The Cult (gitaargeluid) komen ook meer traditioneel klinkende riffs voorbij. De snelle solo’s van Niklas en Henrik zorgen voor een vrolijke, frisse toets! “Horses In The Ground” kent een Black Sabbath start en vervolgt als een mid-tempo stampende track. Naast het stemgegoochel van Pelle eist de instrumentale break de nodige aandacht op. Afsluiter “Almost Nigredo” is de langste en ook de meest gevarieerde track van dit album. Het start langzaam met wondermooie gitaren met een bluesy toets om dan om te schakelen naar zware Black Sabbath riffs en de klagende zang van Pelle. Het middenstuk wordt ingezet door snelle onheilspellende riffs en al even duistere narratieve zang. Het lijkt wel een soort van duiveluitdrijving of uitspraak van een vloek tijdens een occulte film. Een shreddende solo wordt vervolgens op de hielen gezeten door een meer melodieuze evil partner! De zang van Pelle laat hier wat raakpunten met brulboeg Glenn Danzig horen. De eerder vermelde snelle riffs sluiten dit duister meesterwerkje af in pure ‘evilness’.

Conclusie:
In Solitude is er met deze “Sister” in geslaagd om zich te ontdoen van zijn Mercyful Fate vergelijking. Maar het album transporteert je naar een duistere, occulte beklemmende ruimte. Het knappe aan dit album is dat je bij het beluisteren onmiddellijk wordt getransporteerd naar hun duistere, gitzwarte wereld. Hoewel Pelle zeker geen wereldzanger is, past zijn stemgeluid perfect bij deze doomy rock/metal. Wie het graag wat donker en duister heeft, moet deze plaat beluisteren en zal ongetwijfeld zwichten voor hun muzikale fantasiewereld. Een sterke gitzwarte aanrader!

Score: 4,25 out of 5

 Tracklist:

  1. He Comes  3:19
  2. Death Knows Where  4:37
  3. A Buried Sun  7:22
  4. Pallid Hands  5:52
  5. Lavender  4:53
  6. Sister  5:47
  7. Horses In The Ground  6:08
  8. Inmost Nigredo  8:05

Links:

www.facebook.com/insolitudeofficial
www.metalblade.com/insolitude

 Tekst Rik Bauters

Related posts

Review: JAMES CHRISTIAN – LAY IT ALL ON ME – FRONTIERS RECORDS – OUT NOW

livereviewer

3rd machine – the egotiator – eigen beheer – out now

livereviewer

INSANITY REIGNS SUPREME will release their fourth studio album, “Unorthodox”, on January 16th via Shiver Records.

livereviewer
UA-17622028-3