Review: Intronaut – Fluid Existential Inversions – Metal Blade Records – Release: Out now

Review: Intronaut – Fluid Existential Inversions – Metal Blade Records – Release: Out now.

De Amerikaanse band Intronaut is opgericht in 2004 en speelt al vanaf het begin complexe sludge metal. Tijdens die eerste jaren richt de band zich ook vrijwel uitsluiten op zwaar, sludgy en complex, zoals op albums ‘Null’ en ‘Void’, allebei uit 2006. Al op de opvolger ‘Prehistoricisms’ probeert de band echter uit wat ze kunnen met invloeden uit post metal, met name met meer experimenten met de dynamiek en meer uitgesponnen songs. Ook begint de band voorzichtig wat jazz invloeden in de muziek te brengen. Het resultaat is dat de band duidelijk progressiever wordt. De muziek wordt er echter alleen maar beter op. Na “Habitual Levitations” brengt de band ook weer de unclean vocals terug, wat leidt tot een hoogtepunt met het vorige album “The Direction of Last Things”. Na dat album wordt drummer Danny Walker echter ontslagen. Wellicht hierdoor doet de band er vijf jaar over om met een vervolgalbum te komen.

Intronaut is:
Sacha Dunable – gitaar, zang
Joe Lester – basgitaar
Dave Timnick – gitaar, zang, tabla, percussie
Alex Rudinger – sessiedrummer

Fluid Existential Inversions

Soms heb je van die albums die je een aantal keren moet horen voordat het echt klikt. Wat zegt dat dan van een album dat bij de allereerste luisterbeurt al heel goed klonk, en desondanks met iedere luisterbeurt groeit? Dit is precies wat er aan de hand is met dit album. Het vorige album van Intronaut was in 2015 wat mij betreft al het album van het jaar, dit album maakt weer een goede kans.

Net zoals op de voorgaande albums zijn de songs over het algemeen duidelijk in jamsessies ontstaan. Wat dat betreft lijken de songs van Intronaut veel op het werk van moderne instrumentale prog metal bands. Intronaut gebruikt echter wel degelijk veel zang, zowel cleane zang als rauwe zang als shouts. Vaak gebruiken ze ook nog diverse effecten op de zang, zoals bijvoorbeeld al direct aan het begin van de song ‘Contrapasse’. Ook op de gitaren, de bas en de drumpartijen wordt een scala aan effecten gebruikt. De songs mogen namelijk jam zijn, ze zijn ook opgezet als een verhaal of als een reis vol sfeer en emotie, en de effecten worden daar goed voor gebruikt.

Daarnaast gebruikt de band ook dynamiek, gradaties van heftigheid en ritmewisselingen om dat voor elkaar te krijgen. Intronaut heeft op dit album de jazz invloeden behoorlijk teruggeschroefd, daarvoor in de plaats heeft de band echter meer psychedelische invloeden ingebracht, in de stijl van Cynics laatste albums. Omdat Intronaut dit echter vermengt met meer dan voldoende sludge metal, pakt dit heel goed uit. Wat heel goed met deze elementen samenwerkt, is de manier waarop de band een riff inzet en vervolgens met kleine variaties en verschuivende ritmes een licht verwarrend, hypnotisch geluid creëert. De muziek op dit album vraagt er gewoon om, om je af te sluiten van de wereld en vol in de droomwereld van “Fluid Existential Inversions” op te gaan. Als je dan eenmaal vanuit een paar stevige riffs aan het zweven bent gebracht, gaat de band helemaal los in complexe jams, maar ze weten ook wanneer terug te keren bij de lijn van de song.

Wat ook opvalt is het precisiewerk van drummer Alex Rudinger, bekend van Whitechapel. Gelukkig zitten de complexe proggy basloopjes van de eerdere albums nog steeds in de muziek. Joe Lester weet hoe je een echt lekkere baslead moet spelen. Omdat de overige leden van de band ook heel goed zijn, is dit misschien wel het strakste, best gespeelde album dat Intronaut ooit heeft uitgebracht. De songs zijn ook stuk voor stuk allemaal goed, ik kan niet zeggen dat er één beter of slechter is. Als er een klein minpuntje te noemen is, dan is het dat het patroon van een stevig begin, met een rustig midden en een stevig eind op vrijwel iedere song gebruikt wordt, maar maakt dat echt uit als de songs zo goed zijn? Het vorige album is misschien net iets beter, maar die lat ligt wel heel erg hoog.

Conclusie:
Intronaut is een band die zich blijft uitdagen en dit is nu al een van de beste albums van het jaar.

Score: 4.5 uit 5
 

Tracklist:
1. Procurement of the Victuals
2. Cubensis
3. The Cull
4. Contrapasso
5. Speaking of Orbs
6. Tripolar
7. Check Your Misfortune
8. Pangloss
9. Sour Everythings

Links:
https://www.facebook.com/Intronaut/
https://www.facebook.com/metalbladerecords/

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Short Report: Kjeld – Skym – Hammerheart Records – Release: March 2nd 2015

livereviewer

Morbid Slaughter – A Filthy Orgy of Horror and Death – Boris Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Saxon – Thunderbolt – Silver Lining Records – Release: 02-02-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3