Review: Metallica – Hardwired to… Self–Destruct – Blackened Recordings – Release: 18-11-2016

Review: Metallica – Hardwired to… Self-Destruct – Blackened Recordings – Release: 18-11-2016.

Het heeft even geduurd maar Metallica is weer terug met een nieuw album. Een dubbelaar wel liefst. Als ik de volledige tijd bij elkaar optel vraag ik mij af waarom een dubbelaar, het past namelijk ook prima op één schijfje. Marketing technisch zal het wel goed wezen. Op een paar nummers werden we al getrakteerd. Daarop hoorden wij een Metallica die ondanks alle tegengas doet waar men zin in heeft. De band heeft er duidelijk geen zin in om de eerste 4 platen in de remix te gooien. Dat pakt voor de band zowel negatief als positief uit. Ondanks dat er een paar goed gelikte nummers op staan, mis ik vaak de agressieve punch van weleer. Het gaat ook meer de kant van stevige rock op en heel eerlijk gezegd, het klinkt nog best goed ook. Neem bijvoorbeeld ‘Now That We’re Dead’, een typisch Metallica nummer totdat er een refrein komt wat bijna tegen radiorock aan neigt. Zum kotsen hoor ik veel metalheads denken. De wat “commerciëlere rockhead” zal hier bij dwepen. De solo van Kirk in dit nummer klinkt in ieder geval erg lekker.

Hier en daar rifft het album ietwat te simpel weg. Er zijn wel wat metaluitschieters te vinden op de plaat. ‘Spit out the Bone’ bijvoorbeeld. Een lekker up-tempo thrashnummer dat bij menigeen de weemoed naar het verleden zal doen opbrengen. De metalnummers zijn het net niet voor mij, doch de rocknummers staan als een huis. Metallica heeft hun sound meer richting de rock gevormd en doet dat uitstekend. Op sommige momenten is de groove zo lekker dat je niet stil kunt blijven zitten. De vocalen zijn allemaal typical James en wellicht op Kirk zijn sound na het meest herkenbare aan Metallica. Bij het nummer ‘Dream No More’ krijg ik wel het idee dat er een andere zanger op de voorgrond staat dan James. Gelukkig klinkt oudgediende James niet uitgeblust en is zijn stembereik nog wel op orde. Geen slijtage op de stembanden. Iets wat helaas bij andere acts al wel te bespeuren is.

“Hardwired… to Self-Destruct” is ook het eerste album zonder schrijversinvloeden van Hammett. Iets wat best raar is. De beste mijnheer was zijn telefoon kwijtgeraakt met daarop ongeveer 250 riffs. Wellicht is dat de reden dat de solo’s hier en daar zo uit de mouw geschud lijken te zijn met het wah wah pedaal op auto piloot. Gelukkig beschikt Hammett over genoeg talent om nog steeds above average te presteren.

Lars is wellicht de meest besproken drummer in metalland. Je haat hem of je houdt van hem. Ik denk dat we hier vooral de mixer moeten haten. De drums klinken bij vlagen gewoonweg nep. Erg jammer, want bij vlagen rukt het de ziel weg uit het album. Nu weet ik niet of Lars zelf zijn drumgeluid bepaalt, maar op sommige nummers had de rest best wel in mogen grijpen.

Gelukkig is het niet totaal ruk wat er door deze drummer neergeramd wordt. Op bijvoorbeeld ‘Here Comes Revenge’ weet Lars wel zijn drums in je schedelpan geramd te krijgen en is er geen last van een flodderig geluid. Heerlijk nummer en wellicht één van de beter tracks op “Hardwired to Self Destruct”.

Ondanks dat er een paar kleine minpuntjes aan deze dubbelaar kleven, zal de Metallica-fan blij zijn met dit album. Vooral degelijke nummers zoals ‘ManUNkind’ (heerlijke groove) zullen het live ook erg goed gaan doen. Ik denk dat Metallica met “Hardwired to Self-Destruct” een prima album heeft neergezet. Duik onbezonnen in deze plaat en je zult aangenaam verrast worden.

Score 3,8 uit 5

Links:
Metallica Official
Metallica Facebook

Tekst: Ronald van de Baan

Related posts

Short Report: Aphonic Threnody – When Death Comes – Doomentia Records – Release: Out Now

livereviewer

Review: Kissin’ Dynamite – Generation Goodbye – AFM Records – Release: July 8th, 2016

LiveReviewer

Review: Denner/Sherman – Satan’s Tomb – Metal Blade Records – Release: 02-10-2015

LiveReviewer
UA-17622028-3