Review: My Dying Bride – The Ghost of Orion – Nuclear Blast – Release: Out now

Review: My Dying Bride – The Ghost of Orion – Nuclear Blast – Release: Out now.

De Britse band My Dying Bride is opgericht in 1990 en is één van de ‘grote drie’ van oorspronkelijke death/doom bands, samen met Anathema en Paradise Lost. De band is ook de enige van de drie die gedurende hun carrière redelijk dicht bij hun oorspronkelijke geluid zijn gebleven. Dat oorspronkelijke geluid is in feite het model geweest voor de complete death/doom stijl. De grunts gecombineerd met gedragen, gepijnigde cleane zang, de lange songs, de trage, lang uitgesponnen riffs, death metal invloeden in de drumpartijen en zelfs het gebruik van keyboard of viool als verdere aankleding van de songs. Al deze elementen zijn onderdeel gebleven van de muziek van My Dying Bride, al heeft de band in de begindagen wat rauwer en ongepolijster geklonken, met soms vrij snelle riffs, wat nooit meer echt is teruggekeerd in het geluid.

My Dying Bride is:
Aaron Stainthorpe – zang
Andrew Craighan – gitaar
Lena Abé – basgitaar
Shaun MacGowan – viool, keyboard
Jeff Singer – drums
Neil Blanchett – gitaar

The Ghost of Orion

De eerste song begint met een trage lang uitgesponnen riff naar beste My Dying Bride traditie als basis, die voortdurend wordt aangehouden terwijl de andere instrumenten telkens wat anders spelen, Dit wordt pas losgelaten als de cleane zang inzet over rustige semi akoestische melodieën die in elkaar vlechten. Het refrein brengt een variant van de riff terug, samen met grunts. Doordat ieder instrument zijn eigen melodielijnen heeft is er heel veel te beleven in deze song en laat My Dying Bride gelijk horen waar ze goed in zijn: prachtige melodieën, het bouwen van sfeer en het mixen van hart en zacht op allerlei manieren. Het enige jammere aan deze song is, dat het live lastig wordt om de cleane zang en de grunts tegelijk uit te voeren. Al deze elementen komen weer terug in de tweede song.

Het is na twaalf albums een uiterst bekende mix, maar dat maakt niet uit. Het is de songwriting die deze band maakt tot wat ze is. Zolang deze songs recht uit hun hart komen, goed in elkaar zijn gezet en de band zulke mooie melodieën blijft schrijven, dan blijft dit topmuziek. Na drie fantastische songs, die weliswaar dezelfde formule gebruiken, brengt My Dying Bride wat variatie door te beginnen met koor- en vrouwenzang op de muziek van de band, in een erg folky setting, wat een verrassende maar erg leuke keuze is.

Op ‘The Long Black Land’ kiest de band er voor om alle instrumenten vrijwel hetzelfde te laten spelen, in plaats van eigen melodielijnen. Dit geeft deze song na de eerdere songs op het album een indringende directheid mee. De titelsong is vrij kort en in feite een akoestisch intermezzo, dat wel ook weer heel goed klinkt en ook de flow goed in het album houdt. Dit wordt goed opgevolgd in het volgende epos, ‘The Old Earth’ door rustig te beginnen, voordat de song losbarst. Doordat deze song qua stijl lijkt op ‘The Long Black Land’ heeft het album een duidelijk sfeerverschil tussen de eerste en de tweede helft. ‘Your Woven Shore’ is vervolgens een outro, gezongen door een koor en door piano en cello ondersteund. Het laat je, zoals op een My Dying Bride album hoort, nog een keer zwelgen in de pijn en het verdriet, voordat de tonen wegsterven.

Conclusie:
Hoewel de band op bekend terrein blijft, hebben ze gefocust op goede muziek, wat goed gelukt is. Death/doom fans gaan perfect aan hun trekken komen.

Score: 4 uit 5
 

Tracklist:
1. Your Broken Shore
2. To Outlive the Gods
3. Tired of Tears
4. The Solace
5. The Long Black Land
6. The Ghost of Orion
7. The Old Earth
8. Your Woven Shore

Links
http://www.mydyingbride.net/
https://www.facebook.com/MyDyingBrideOfficial/

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Review: Black Tusk – TCBT – Season of Mist – Release: 17-08-2018

LiveReviewer

Sadist – Hyaena – Scarlet Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Warbringer – Woe to the Vanquished – Napalm Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3