Review: Novelists FR – C’est La Vie – Nuclear Blast – Release: Out now

Review: Novelists FR – C’est La Vie – Nuclear Blast – Release: Out now.

Novelists werd in 2013 opgericht door de gebroeders Durand en kort daarna werden hun voormalige bandleden van Call to Sincerity, Matt, Charly en Nicolas, aan de line up toegevoegd. Begin 2014 werd er een EP uitgebracht, nadat eerst al een vijftal singles en meerdere video’s het levenslicht zagen. Eind 2015 was er dan eindelijk het debuut “Souvenirs” waarop de band nog wat zoekende leek naar een eigen stijl. “Noir” was al een stuk melodieuzer en luisterde wat makkelijker weg dan zijn voorganger. Gedwongen tot een naamsverandering en nu met de toevoeging FR, maar wel zonder gitarist Charly, komt de band terug met het album “C’est La Vie” geproduceerd, gemixed en gemasterd door Nicolas Delestrade en Amael Durand in de DNA Music Studio.

Novelists is:
Mattéo Gelsomino – Zang
Florestan Durand – Gitaar
Amael Durand – Drums
Nicolas Delestrade – Bas

C’est La Vie

Op de vorige twee albums liet de band horen, naast de nodige hoeveelheid boosheid, ook te beschikken over de mogelijkheid om de nummers te doorspekken met een hoop melodie. Die trend wordt op “C’est La Vie” voortgezet waarbij het melodische wel steeds meer de overhand krijgt. Die boosheid is nog steeds te horen in de wat ruigere nummers zoals opener ‘Somebody Else’ (met de voor de band zo typische djent ritmes), ‘Head Rush’, ‘Kings of Ignorance'( met gastvocalen van Florent Salfatie) en ‘Modern Slave’.

Naast deze nummers heeft het album ook wat meer ingetogen en gevoeligere nummers zoals ‘Lilly’, dat gaat over de grootmoeder van zanger Mattéo, waarmee hij een bijzondere band had. Het nummer begint met een soort van hip hop zang onder begeleiding van een akoestische gitaar. Daarna worden cleane en ruige vocalen afgewisseld. Die ruigere zang vind ik over het algemeen een soort van trucje waar niet veel emotie van uitgaat, maar dat is in dit gevoelige nummer duidelijk anders. Het titelnummer is ook zo’n rustpuntje op het album met gastvocalen van Camille Contreras, die ook al op “Noir” te horen was. De stemmen van Mattéo en Camille passen goed bij elkaar, maar het nummer ebt een soort van abrupt weg naar het einde.

Conclusie:
De band laat duidelijk horen te zijn gegroeid en met de toevoeging van meer melodie en ambient/soundscape-achtige geluiden en de variatie in zang luistert dit album een stuk makkelijker weg dan de vorige twee, waar mij vooral de ruigere zang en de redelijk voorspelbare ritmes wat tegen gingen staan.

Score: 4,25 uit 5

Tracklist:
01. Somebody Else
02. Deep Blue
03. Lily
04. Modern Slave
05. C’est La Vie
06. Head Rush
07. Kings of Ignorance
08. Rain
09. Human Condition

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Review: Dante Fox – Breathless – AOR Heaven – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Allegaeon – Proponent for Sentience – Metal Blade Records – Release: 23-09-2016

LiveReviewer

Review: Dead End – The Mind’s Asylum – Doc Records – Release: Out now

LiveReviewer
UA-17622028-3