Review: Possessed – Revelations of Oblivion – Nuclear Blast – Release: Out now

Review: Possessed – Revelations of Oblivion – Nuclear Blast – Release: Out now.

Precies 32 jaar na de release van de laatste Possessed EP “The Eyes of Horror” is een nieuw album “Revelations of Oblivion” verschenen. Het verhaal van Possessed is bekend. In 1985 deden ze de grondvesten schudden met hun debuut “Seven Churches”. Sterk beïnvloed door Venom en Slayer, maar qua extremiteit ongekend voor die tijd. Pikzwart en knoeperhard. Met terugwerkende kracht nu ook vaak gezien als een fundatiealbum voor het death metal genre. Daarna maakte de band nog het follow-up album “Beyond the Gates” en het hierboven benoemde “The Eyes of Horror”. Erg goede platen, maar qua productie iets netter en thrashiër dan het debuut. In 1988 werd het stil rond Possessed. Gitarist Larry Lalonde vertrok naar Primus en zanger/bassist Jeff Becerra kwam door een schietincident in een rolstoel terecht. Alleen gitarist Mike Torrao maakte in 1993 nog een Possessed demo die weinig stof op deed waaien.

Totdat Jeff Becerra een aantal jaar geleden een band om zich heen verzamelde en opnieuw de Possessed klassiekers live ten gehore bracht. En nu is er dan ook daadwerkelijk nieuw songmateriaal. Van de oorspronkelijke line-up is alleen Jeff Becerra nog over, dus ik was wel heel benieuwd of deze plaat ook daadwerkelijk Possessed-waardig zou zijn. Veel nieuw plaatwerk van bands die een comeback maken na zoveel jaar eindigen namelijk in een deceptie.

Possessed is:
Jeff Becerra – Zang
Daniel Conzalez – Gitaar
Claudeous Creamer – Gitaar
Robert Cardenas – Bas
Emilio Marquez – Drums

Revelations of Oblivion

Als na het intro ‘No More Room in Hell’ uit de startblokken schiet, wordt duidelijk dat we onmiskenbaar met Possessed te maken hebben. De stijl van songwriting, de stijl van spelen en natuurlijk de onmiskenbare stem van Becerra, alles klinkt 100% Possessed. Zelfs de karakteristieke roto-toms zijn aanwezig in het drumwerk. En daar blijft het niet alleen bij. De nummers zijn stuk voor stuk fel en gemeen als vanouds. De productie is van een goede hedendaagse kwaliteit, maar niet te modern of te plastic. En door het gebruik van galmpjes en delays heeft het zelfs een ouderwetse eighties feel.

En ook voor de teksten worden als in vroeger dagen alle demonen uit de hell weer aangeroepen. Alle ingrediënten voor een fantastisch comeback album zijn dus aanwezig. Een tweede “Seven Churches” is het natuurlijk niet, maar alle nummers hadden op het jaren tachtig werk van Possessed niet misstaan. Stuk voor stuk knallen ze meedogenloos uit de speakers. Er zijn zelfs raakvlakken met het geweldige Dark Angel. De nummers zijn aaneensluitend nekbrekers, maar er is zeker ook ruimte voor melodie. Een hoogtepunt is moeilijk te noemen, aangezien het album eigenlijk geen zwakke songs kent.


Conclusie:
Possessed is terug, en hoe! Ik ben blij na zoveel jaar dit album toe te mogen voegen aan mijn Possessed collectie. De nummers klinken fris en toch vertrouwd. Het spel is strak en uitdagend. En die stem…oh die stem….wat had ik die gemist. Tot nu toe een van mijn favoriete albums van het jaar. En ook mooi om te zien hoe veel ‘oudgedienden’ in de metal nog steeds zulke kwaliteitsplaten afleveren. Respect daarvoor.

Score: 4,9 uit 5

Tracklist:
1. Chant of Oblivion
2. No More Room in Hell
3. Dominion
4. Damned
5. Demon
6. Abandoned
7. Shadowcult
8. Omen
9. Ritual
10. The Word
11. Graven
12. Temple of Samael

Links:
https://www.facebook.com/possessedofficial/
https://possessedofficial.com/
https://nuclearblast.de

Tekst: Alwin Schnoing

Related posts

Review: Ignite – A War Against You – Century Media Records – Release: 08-01-2016

LiveReviewer

Review: Wormed – Krighsu – Season of Mist – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Belphegor – Totenritual – Nuclear Blast, Release: 15-09-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3