Review: Ross the Boss – By Blood Sworn – AFM Records – Release: 20-04-2018

Review: Ross the Boss – By Blood Sworn – AFM Records – Release: 20-04-2018.

Ross the Boss is vernoemd naar Ross ‘The Boss’ Friedman, een van de oprichters van Manowar. Hij was tot zijn vertrek bij die band in 1988 een van de architecten van hun gloriedagen. Na die tijd heeft hij diverse projecten gehad, maar de laatste jaren richt hij zich op ‘Ross the Boss’, dat al weer aan het derde album toe is. Met deze band richt hij zich op power metal zoals hij ook met Manowar speelde, aangevuld met wat invloeden van andere bands.

Ross the Boss is: 
Ross ‘The Boss’ Friedman – gitaar, keyboard
Marc Lopes – zang
Mike Lepond – bas
Lance Barnewold – drums

 


By Blood Sworn

Ross the BossDe muziek van Ros the Boss is, geheel zoals verwacht, voornamelijk op Manowar gebaseerde power metal. Naast Manowar zitten er invloeden in verwerkt van seventies hardrock en van Judas Priest en Helloween, vooral in de zang. Ik vind het duidelijk dat Ross zich er van bewust is dat Manowar door sommigen als grap wordt gezien. Dit is vooral hoorbaar aan de eerste song, ‘By Blood Sworn’, waarin de zang dermate overdreven klinkt dat het meer een parodie lijkt. Deze song werkt als de blauwdruk van het geluid van de band op dit album. De drums zijn niet snel maar krachtig en gevarieerd gespeeld, de baspartijen zijn clean en duidelijk hoorbaar, waar overheen midtempo riffs aangevuld met melodische licks worden gespeeld. De solo’s zijn traditionele rock/metal solo’s. De zang is melodieus maar rauw en gespeend van terughoudendheid, aangevuld met regelmatige hoge uithalen en tweede zanglijnen door de zanger zelf. Zoals bij veel power metal zit er op de achtergrond her en der een keyboardlijntje verstopt.

Op de rest van het album is de zanger iets minder over the top, waardoor duidelijk wordt dat dit album eigenlijk een verzameling goede power metal songs, gespeeld door een goede band is. Het tweetal hard rock songs op het album (‘Among the Bones’ en ‘Circle of Damnation’) hadden voor mij niet gehoeven, al is de eerstgenoemde een heel goede song. Ze vallen gewoon uit de toon met de rest.
Hoogtepunten van het album zijn de snelle, op Priest geinspireerde ‘This Is Vengeance’, de ballad ‘Faith of the Fallen’ met zijn Dickinson sfeer, het epische ‘Lilith’. Daarnaast doet de Judas Priest meets Manowar song ‘Play Among the Godz’ alles goed wat de opener ook had, maar dan met goede zang. Het afsluitende ‘Fistful of Hate’, met agressieve uitbarstingen en een hook die in je hoofd blijft hangen, is ook een topnummer.

Conclusie:
Heel goede traditionele power metal. Het album wordt echter naar beneden gehaald door de aanwezigheid van uit de toon vallende hardrock songs en de momenten dat de zanger te veel over the top gaat.

Score: 3,25 uit 5

Tracklist:
01. By Blood Sworn
02. Among the Bones
03. This Is Vengeance
04. We Are the Night
05. Faith of the Fallen
06. Lilith
07. Play Among the Godz
08. Circle of Damnation
09. Fistful of Hate

Links:
Ross The Boss Official
Ross The Boss Facebook

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Review: Paganizer – On the Outskirts of Hades EP – Cyclone Empire – Release: 01-08-2016

LiveReviewer

Review: Blackmore’s Night – All Our Yesterday – Frontiers Records – Release: 18-09-2015

LiveReviewer

Review: Walls of Jericho – No One Can Save You From Yourself – Napalm Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3