Review: Shining – Varg Utan Flock – Season of Mist – Out Now

Review: Shining – Varg Utan Flock – Season of Mist – Release: Out Now

Wat je ook van Niklas mag vinden, persoonlijk vind ik het maar een misselijk mannetje, hij is er wel eentje die garant staat voor een goede dosis black metal. “Varg Utan Flock”(Wolf zonder Roedel) is het eerste wapenfeit van Shining sinds de voorganger “IX – Everyone, Everything, Everywhere, Ends” van alweer twee jaar geleden. Hoog tijd dus weer dat onze madman uit Zweden weer van zich laat horen.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Shining stapt terug naar een wat oudere formule en dat betekent weer wat meer de kant op van de naargeestige black metal zoals we van de band uit betere tijden gewend zijn. De CD staat weer vol met eerie passages bevlekt met maniakale krijsen en doordrenkt met een flinke saus melancholiek. Waar het album nog best uptempo van start gaat, gaan ze gelukkig snel van het gaspedaal af en wordt er ruimte gemaakt voor melodie, emotie en passie om je vingers bij af te likken. Shining moet het van hun diepgang in extremiteiten hebben. Niklas en co neemt de luisteraar weer mee op een naargeestig rollercoaster tripje.

De voorganger was best toegankelijk vanaf eerste luisterbeurt. “Varg Utan Flock” heeft even wat meer draaibeurten nodig voor dat die mij bij de strot greep. Maar zoals iedere plaat van Shining, als die je vast heeft, dan laat je niet meer los. Wat mij opvalt is dat eigenlijk het een pluspunt is dat de sound minder toegankelijk is dan de voorganger. Dit geeft de plaat wat meer houdbaarheid. Het viel mij op dat de instant love destijds voor “IX – Everyone, Everything, Everywhere, Ends” al gauw op de stapel met “klaar met luisteren” is beland. “Varg Utan Flock” geeft mij het gevoel toch wel een blijvertje te worden!

Wellicht dat het vertrek van mede songwriter Valovirta er voor gezorgd heeft dat Shining nu weer als een black metal klinkt, in plaats van een met rock doordrenkte metalplaat. Het zorgt er wel voor dat op sommige momenten de eenvoud wat doorslaat, gelukkig zonder irritant te worden. Ik denk dat fans van het oudere werk dit graag voor lief nemen. De competitie bij lancering is echter wel flink voor Shining, gezien de albums die gelijktijdig gedropt worden. Ik benoem maar even een Watain en een Sinistro. Voor de melancholiek ingestelde mens is er weer genoeg moois om aan te schaffen. Maar hopen dat het plaatje niet ondersneeuwt geraakt, dat verdiend deze plaat niet. Het instrumentale ‘Tolvtusenfyrtioet’ had van mij wel achterwege mogen blijven. Gelukkig maken ze met ‘Mot Aokigahara’ als afsluiter dit ruimschoots goed. Wat een heerlijk duister uitgerekt nummer. Waar Niklas zich even van zijn vertellende/manikale kant laat horen. Prima afsluiter van een wederom prima schijfje.

Zoals gewend van Shining (SE), pakken ze door met hun welbekende sound. Weinig nieuws aan de horizon, maar de uitvoer mag er wezen. Fans van Shining zullen niks te klagen hebben!

Score: 3,8 uit 5

Links:
Shining Facebook
Shining Official/

Tekst: Ronald van de Baan

Related posts

Review: Shotgun – Live Down Decadencia Drive – Livewire/Cargo Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Susperia – The Lyricist – Agonia Records – Release: 16-03-2018

LiveReviewer

Exorcism – World In Sin – Dream Records – Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3