Review: Sinister – Syncretism – Massacre Records – Release: 24-02-2017

Review: Sinister – Syncretism – Massacre Records – Release: 24-02-2017.

Sinister is met recht een Nederlands death metal begrip. Opgericht in 1989 zijn ze nu dus al zo’n 28 jaar actief, minus een kleine afwezigheid. Men speelt, zoals gezegd, death metal, maar waar de meeste Nederlandse bands van destijds meer de Zweedse kant op gingen, heeft Sinister steevast een meer Amerikaans geluid gehad.

Sinister is:
Adrie Kloosterwaard – Zang
Toep Duin – Drums
Ricardo Falcon – Gitaar
Dennis Hartog – Gitaar
Ghislain van de Stel – Basgitaar

Syncretism
syncretismSyncretism is het dertiende studioalbum van Sinister. En waar dertien bij de meesten een ongeluksgetal is, is dat bij Sinister geenszins het geval. Ik kan om de brij heen draaien, maar ik kan ook recht toe recht aan zijn; Syncretism is het beste en meest veelzijdige album van Sinister tot nu toe.

Alle typerende Sinister elementen zijn aanwezig: de snelle drums, de diep rochelende grunts, de gitaarsolo’s en ga zo maar door. Het is toch knap dat men na achtentwintig jaar en dertien albums toch nog steeds typische Sinister riffs uit de mouw kan schudden, zónder in herhaling te vallen.

Nu vind ik persoonlijk de zang een beetje monotoon, echter, zo was de zang altijd al. Zo ken ik de band al vanaf “Cross The Styx”, dus dit is typisch Sinister en ik moet niet zo zeuren. De gitaarsound leunt af en toe wat naar Deicide, maar behoudt de hooks waar Sinister zo om bekend is. Er zit veel variatie in de nummers, het is niet continu vol gas door raggen. Ook hoor je weer de ene na de andere gitaarsolo en gitarist Gertjan Vis van 3rd Machine zal als gastmuzikant ook wel los gegaan zijn.

Het meest in het oog springende detail, of misschien kan ik beter spreken van oor in plaats van oog, is de bijdrage van Carsten Altena van The Monolith Deathcult. Hij brengt met z’n keyboardpartijen het hele album naar een hoger niveau. Ik heb ergens al kunnen lezen dat men het album door de keyboards al vergelijkt met Dimmu Borgir. Ik wil het iets dichter bij huis zoeken en zou het eerder vergelijken met Firespawn. Ook qua zang gaat de vergelijking wel een beetje op. Adrie Kloosterwaard probeert toch, ondanks die diepe lage grunt, meerdere lagen in z’n zang te proppen. Ook hoor je hier en daar een soort death metal koortje en zelfs af en toe wat clean gezang/gepraat. Neem in ogenschouw dat LG Petrov bij Firespawn iets ruiger en dieper grunt dan hij doet bij Entombed (A.D.) en dan snapt iedereen mijn vergelijking tussen Sinister en Firespawn. Luister maar eens naar het titelnummer ‘Syncretism’, daar zitten eigenlijk alle lagen van het volledige album in en in de langzamere stukken van het nummer wandelt Sinister weg van de Amerikaanse paden en komt het terecht op ‘the left hand path’.

Wat kan ik nog meer zeggen over het album? De teksten, ja die zijn net zo anti-religieus als voorheen. Al moet ik zeggen dat ik vooral op de titels afga, want de diepe grunts zijn mij toch net iets te onverstaanbaar. Aan de hand van de titel van het nummer ‘Rite Of The Blood Eagle’, concludeer ik dat men graag de History Chanel serie ‘Vikings’ kijkt of anderzijds graag leest over de verschillende gebruiken en rituelen van de Vikingen. Ook de hoes ziet er weer piekfijn uit. Deze is vervaardigd door Alex Tartsus, die ook ontwerpen voor Afterburner, Demonseed en My Funeral heeft gemaakt.

Conclusie:
Sinister heeft met “Syncretism” een dijk van een album afgeleverd, dat het hele death metal genre weer een enorme boost geeft. Ik moet zeggen dat er het afgelopen jaar veel moois is uitgekomen. Het Spaanse Graveyard, Revel in Flesh en Soulburn hebben extreem gave albums uitgebracht in 2016. En zo zijn er nog veel meer te noemen. In het nieuwe jaar gaat Sinister gewoon door met waar men goed in is: Death Metal! Ik denk dat het een goed jaar gaat worden voor de liefhebbers van het harde genre, Obituary komt binnenkort met een nieuw album en ook Patrick Mameli (natuurlijk bekend van Pestilence) brengt met het nieuwe Neuromorph een album uit dit jaar. Maar voor nu knallen we de nieuwe Sinister maar weer op standje tien door de speakers!

Score: 4.5 uit 5
 

Tracklist:
1. Neurophobic
2. Convulsion Of Christ
3. Blood Soaked Domain
4. Dominance By Acquisition
5. Syncretism
6. Black Slithering Mass
7. Rite Of The Blood Eagle
8. The Canonical Rights
9. Confession Before Slaughter

Links:
Sinister Official
Massacre Records

Tekst: Frank Joustra

Related posts

Review: The Beast of Nod – Arrival – Unsigned – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: My Regime – Deranged Patterns – Scarlet Records – Release: 23-06-2017

LiveReviewer

Review: Life of Agony – A Place Where There’s No More Pain – Napalm Records – Release: 28-04-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3