Review: Sonata Arctica – Talviyö – Nuclear Blast – Release: 06-09-2019

Review: Sonata Arctica – Talviyö – Nuclear Blast – Release: 06-09-2019.

Sonata Arctica werd opgericht onder de naam Tricky Beans en die naam werd al snel veranderd naar Tricky Means. In 1999 werd de naam definitief veranderd in Sonata Arctica, dus viert de band onder die naam dit jaar haar 20 jarig jubileum. “Talviyö“, de opvolger van “The Ninth Hour” uit 2016, is de tiende langspeler in die 20 jaar en dat is een aardig gemiddelde.

Sonata Arctica is:
Tony Kakko – zang
Elias Viljanen – gitaar
Tommy Portimo – drums
Henrik Klingenberg – keyboard, keytar
Pasi Kauppinen – bas

Talviyö

Talviyö is de tweede albumtitel van de band in het Fins, als je de EP “Takatalvi“ meerekent, en betekent winternacht. Winter is sowieso wel een thema dat relatief veel voorkomt bij Finse bands. Tekstueel is de winter maar een klein gedeelte naast de uit het leven gegrepen onderwerpen zoals relaties, milieuproblematiek en politiek. Geen elven en draken dus, zoals bij zoveel power metal bands. Maar nu is Sonata Arctica ook al lang geen echte power metal band meer.

‘Message from the Sun’ begint rustig, maar versnelt al snel en gaat wat terug naar de roots. Maar waar de keyboard in de begindagen nog vaak overheerste, zonder irritant te zijn overigens, staat die hier in dienst van de band. ‘Whirlwind’ begint met het geluid van de wind, en is verder een stuk rustiger dan het openingsnummer. Op onder andere ‘Cold’ en ‘Demon’s Cage’ horen we veel variatie in zang: de normale cleane zang wordt afgewisseld met meer ingetogener vocaal werk en verhalende passages. `The Last of the Lambs´ en afsluiter ‘The Garden’ zijn de twee meest stemmige nummers op het album.

Op ‘Storm the Armada’ krijgen keyboardist Henrik en met name bassist Pasi wat meer ruimte om hun kunsten te vertonen. De bas is overigens parallel aan de drums ingespeeld wat voor een natuurlijk gevoel bij het luisteren zorgt. Ook de andere instrumenten zijn grotendeels samen opgenomen wat de nummers ook meer een live-gevoel meegeeft. Dat is ook mede te danken aan producer Mikko Tegelman, die normaal de zaken voor de band tijdens de toer regelt. Een primeur want de band heeft de productie altijd in eigen hand gehad. Ook een primeur is het eerste instrumentale nummer, ‘Ismo’s Got Good Reactors’. Het nummer is redelijk snel met voortstuwende drums en de gitaar produceert een soort van Oosterse klanken.

De prachtige albumcover is gemaakt door Onni Wiljami Kinnunen. Het mixen komt op naam van producer Mikka en bassist Pasi.

Conclusie:
Sonata Arctica laat zich bij het maken van een album nooit leiden door externe factoren, maar doet wat het wil. Na het voor de band best wel stevige “Stones Grow Her Name” sloeg de band een meer melodische en rustiger pad in. Met het up tempo beginnummer lijkt het of de band wat meer terug gaat naar de roots, maar niets is minder waar. Over het algemeen zijn de nummers erg ingetogen met prachtige melodieën en gevoelige passages. Het oudere werk van de band trekt me wel meer, maar dit album luistert wel erg lekker weg en verveelt echt geen moment. Live is de band ook altijd nog een genot om naar te kijken en te luisteren.

Score: 4,2 uit 5

Tracklist:
1. Message From The Sun
2. Whirlwind
3. Cold
4. Storm The Armada
5. The Last Of The Lambs
6. Who Failed The Most
7. Ismo’s Got Good Reactors
8. Demon’s Cage
9. A Little Less Understanding
10. The Raven Still Flies With You
11. The Garden

Links:
https://www.facebook.com/sonataarctica/
http://www.sonataarctica.info/
https://www.nuclearblast.de

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Review: Myrath – Legacy – earMUSIC – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Epica – The Holographic Principle – Nuclear Blast Records – Release: 30-09-2016

LiveReviewer

Review: BillyBio – Feed The Fire – AFM Records – Release: 30-11-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3