Review: Stryper – Even The Devil Believes – Frontiers Music – Release: 04-09-2020

Review: Stryper – Even The Devil Believes – Frontiers Music – Release: 04-09-2020.

Toen ik in 1985 voor het eerste Stryper hoorde bij de platenboer viel ik zowat achterover. Ik schafte meteen hun album ‘Soldiers Under Command’ aan en werd instant fan. De band bleef me boeien, maar verdween toen uit beeld. ‘Reborn’ uit 2005 was een eerste poging tot een comeback, maar mislukte eigenlijk. Maar vanaf hun ‘Murder By Pride’ album leek het toch te lukken. Hun volgende albums bleken steeds prima werkjes, waarbij opviel dat het wat harder klonk dan vroeger en het zeemzoete grotendeels verdwenen was. De band had blijkbaar een tweede adem gevonden en levert met ‘Even The Devil Believes’ hun twintigste album af.

Stryper is:
Michael Sweet – zang/gitaar
Robert Sweet – drums/percussie
Oz Fox – zang/gitaar
Perry Richardson – zang/bas

Even The Devil Believes

Opener ‘Blood From Above’ is meteen een knaller van jewelste en laat harde, strakke en vooral snelle riffs horen. Frontman Michael Sweet perst zelfs wat hoge kreten uit zijn strottenhoofd. Zijn stem heeft duidelijk de test der tijd goed doorstaan. Oz Fox schittert weer met zijn vinnige, vingervlugge, maar op en top melodieuze gitaarsolo’s.
‘Make Love Great Again’ is een mooie woordspeling op Trump’s slogan ‘Make America great again’. Dit nummer is een pak trager qua tempo, maar laat subliem en ongewoon drumwerk horen van Robert Sweet. Bij de refreinen valt er gelukkig nog steeds te snoepen van zoete samenzang.

Alle nummers laten de goede combinatie horen van harde riffs met krachtige vocalen, aangevuld met licht commerciële samenzang. Maar het zijn vooral de riffs die je aandacht trekken! Zoals bij de startriff van ‘Do Unto Others’ waarbij je meteen de luchtgitaar ter hand neemt en los gaat. Het titelnummer kan je omschrijven als een tragere beuker en tijdens ‘How To Fly’ hoor je referenties naar de klassieke hard rock uit de jaren 80. ‘Divider’ laat zich opmerken door de ‘gesproken’ zinnen in de verzen, terwijl de ballade ‘This I Pray’ een cocktail is van Tattoo Rodeo (wie kent die nog?) en radiovriendelijke rock. Er zijn zelfs verdwaalde toetsen te horen bij het refrein van ‘Invitation Only’. Er wordt afgesloten met de snelle meezinger ‘Middle Finger Messiah’.

Conclusie:
Stryper is er opnieuw in geslaagd om een album af te leveren dat boeiend blijft van begin tot einde. Men blijft ook trouw aan het harder geluid, maar het experimenteren zoals op het vorig album is achterwege gelaten. Nieuwe bassist Perry Richardson is duidelijk lid van het team en heeft volgens Michael Sweet een flinke bijdrage geleverd tijdens het schrijfproces.
Samengevat: ik blijf een ‘believer’ van Stryper en to hell with the devil!

Score: 4 uit 5

Tracklist:

  1. Blood From Above
  2. Make Love Great Again
  3. Let Him In
  4. Do Unto Others
  5. Even The Devil Believes
  6. How To Fly
  7. Divider
  8. This I Pray
  9. Invitation Only
  10. For God & Rock ‘n’ Roll
  11. Middle Finger Messiah

Links:
www.facebook.com/stryper
www.stryper.com
www.frontiers.it

Tekst: Rik Bauters

Related posts

Review: Borknagar – Winterthrice – Century Media Records – Release: 22-01-2016

LiveReviewer

Review: Soilwork – Verkligheten – Nuclear Blast – Release: 11-01-2019

LiveReviewer

Review: Primordial – Exile Amongst The Ruins – Metal Blade Records – Release: 30-03-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3