Review: Tool – Fear Inoculum – Sony Music – Release: Out now

Review: Tool – Fear Inoculum – Sony Music – Release: Out now.

De band uit Los Angeles heeft een maand voor de release van hun vijfde album alle andere albums in zijn totaliteit online gegooid op onder andere Spotify. Meegaan met de tijd heet dat. “Fear Inoculum” is na dertien jaar stilte de opvolger van “10.000 Days” uit 2006.


Tool is:
Maynard James Keenan – Zang
Adam Jones – Gitaar
Justin Chancellor – Bas
Danny Carey – Drums

Fear Inoculum

Fear Inoculum

Tool overtreft zichzelf met op één nummer na alleen maar lange nummers. Allemaal boven de tien minuten en zelfs eentje die bijna de 16 minuten aantikt. Dat korte nummer is ‘Chocolate Chip Trip’ en mag eigenlijk geen nummer heten, maar meer een verzameling geluiden aangevuld met drums. De digitale versie bevat ook nog drie bonusnummers die alleen maar uit een verzameling geluiden bestaat.

‘Fear Inoculum’ begint met een intro van cello en iets wat lijkt op een triangel. Als de drums en gitaar erbij komen hoor je overduidelijk dat je met Tool te maken hebt. De zang van Keenan is behoorlijk ingetogen. Soms lijkt het of die zang opbouwt naar iets krachtigers, maar er wordt constant ingehouden. Het nummer heeft een Midden Oosters sfeertje en halverwege krijgen we een herhalende riff die haast bezwerend werkt. Naar het einde toe wordt het tempo nog enigszins opgevoerd.

‘Pneuma’ begint rustig met gitaar en allerlei vreemde geluiden. Daarna krijgen we een aantal minuten ingetogen gitaar-, drum- en zangwerk. Even lijkt het op te bouwen, maar de spanning zakt al snel weer weg, om vervolgens dit patroon nogmaals te herhalen. Daarna krijgen we minutenlang weer zo’n bezwerend, haast slaapverwekkend rustig stuk. Ik begrijp heel goed dat een niet Tool fan hier snel bij afhaakt, want zelfs ik zit al met mijn vinger bij de vooruitspoelknop. Dit is ook absoluut geen album om in één ruk uit te zitten.Invincible’ is de eerste helft veel van hetzelfde, een spanningsopbouw die telkens eindigt in een sisser. Zoiets als een kind een ijsje voorhouden en die op het moment van willen pakken weer weghalen. De tweede helft is wat meer uptempo met wat spannender drumwerk.

De eerste anderhalf minuut van ‘Descendingbestaat alleen maar uit het geluid van de wind en water, waarna de bas inzet en ook de drums en gitaar licht naar voren komen. De zang is erg sereen. Het nummer bouwt langzaam op en ja hoor, halverwege krijgen we dan toch die langverwachte uitbarsting met veel ruimte voor het gitaarwerk van Adam Jones. Die krijgt na een rustige passage aan het einde weer minutenlang volledig de ruimte om zijn kunsten te vertonen, alvorens het geluid van de wind en water weer terugkeert.

‘Culling Voices’ bouwt uiterst traag en saai op naar een passage van minutenlang rustig gitaarwerk en zang. Op dit moment heb ik zin om de band wakker te schudden en een flinke schop onder de reet te verkopen. Het duurt echter nog weer enkele minuten voor er eindelijk weer een beetje pit inkomt aan het einde van het nummer. Hopelijk bewaart de band het beste voor het laatst met ‘7empest’, het langste nummer met 15:44. En ja hoor, nu geen ellenlang intro, maar na een kort gitaarintro gelijk rammen met die handel. Hier zit tenminste pit in, met eindelijk de grommende zang van Maynard zoals we die van hem gewend zijn. Gitarist Jones krijgt hier ook weer volledig de ruimte om lekker los te gaan.

Conclusie:
Geen idee wat ik moest verwachten van de band die dertien jaar niks uitgebracht heeft. Uiteindelijk vind ik het resultaat niet om over naar huis te schrijven. De band vervalt vaak in minutenlange intro’s/opbouwen die resulteren in uiteindelijk niks. De nummers hadden wat mij betreft ook gerust ingekort kunnen worden. Behalve in het laatste nummer wordt het eigenlijk nergens echt spannend. Was het de bedoeling van de band om de luisteraar in slaap te sussen of in trance te brengen, dan is de band daar volledig in geslaagd. Een band groeit in dertien jaar tijd, maar wellicht was de stap van dertien jaar van “10.000 Days” naar “Fear Inoculum” net iets te groot en abrupt.

Score: 3,25 uit 5

Tracklist:
01 Fear Inoculum
02 Pneuma
03 Invincible
04 Descending
05 Culling Voices
06 Chocolate Chip Trip
07 7empest

Links:
https://www.facebook.com/ToolMusic/
https://www.sonymusic.nl/

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Ancient Rites – Laguz – Massacre Records – Release: 20-02-2015

livereviewer

Short Report: Kjeld – Skym – Hammerheart Records – Release: March 2nd 2015

livereviewer

Review: Shining – International Blackjazz Society – Spinefarm Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3