Review: Vallenfyre – Fear Those Who Fear Him – Century Media – Release: Out now

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Review: Vallenfyre – Fear Those Who Fear Him – Century Media – Release: Out now

Vallenfyre is een zogenaamde ‘supergroep’, bestaande uit leden van (onder andere) Paradise Lost, My Dying Bride en Extreme Noise Terror. De band is opgericht in 2010 door Greg Mackintosh. In eerste instantie zo ongeveer op therapeutische basis, ter nagedachtenis aan zijn overleden vader. Zijn vader was in de jaren tachtig veelvuldig chauffeur voor de bands van zijn zoon en diens vrienden. Hierdoor was het vinden van medemuzikanten niet moeilijk, iedereen wilde graag zijn steentje bijdragen. Nu, in 2017, is Vallenfyre toe aan zijn derde full-length.

 

Vallenfyre is:
Greg Mackintosh – Zang en gitaar
Hamish Glencross – Gitaar en basgitaar
Waltteri Väyrynen – Drums
Sam Kelly-Wallace – Gitaar (live)
Chris Casket – Basgitaar (live)

Fear Those Who Fear Him
Vallenfyre bestaat inmiddels al zeven jaar en is na drie EP’s en drie full lenghts wel een blijvertje.
Begonnen wordt met ‘Born To Decay’, dat er lekker log op los beukt om na een minuutje als een Grind-bom te exploderen. Wie denkt dat met leden van Paradise Lost en My Dying Bride er doomig van leer wordt getrokken, heeft het mis. Men is veel meer van de old school. Het album heeft ook meer diversiteit dan zijn voorgangers. De balans tussen lompe headbang krakers en raggende mosh knallers is hier op z’n best. Het derde nummer ‘Degeneration’ laat duidelijk de invloeden van Hellhammer, Celtic Frost en Discharge horen.

Het vierde nummer ‘An Apathethic Grave’ is het eerste nummer waarin je de schrijfkunsten van Paradise Lost en My Dying Bride artiesten kunt vinden. Dit had zo op “Lost Paradise” of “As The Flowers Withers” kunnen staan. Het navolgende nummer ‘Nihilist’ had vervolgens zo op een album van Napalm Death of Extreme Noise Terror kunnen staan. Dit bedoel ik nou met die diversiteit.

Hierna komt ‘Amongst The Filth’ en hier hoor je weer Hellhammer en Bathory in terug. Dit album ademt gewoonweg jaren tachtig death/doom/black metal. Dit alles overgoten met een duidelijke death metal saus en vooral de zang van Mackintosh die subliem is.

Opgenomen is de hele handel in de GodCity studio in Salem. En Kurt Ballou (bekend van Converge, Black Breath en Nails) tekende voor de productie. Dit deed hij ook al op het album “Splinters”. Het artwork is van de hand van Hal Rotter, van Rotting Graphics en past ook goed bij de muziek van het album.

Conclusie:
Vallenfyre heeft wederom het wiel niet uitgevonden, zoals eigenlijk geen enkele band momenteel doet. Dan moet er gekeken worden naar de kwaliteit van het gebodene. En hiermee zit het wel snor. Vallenfyre speelt mee in de eredivisie van de death metal en plaatst zich al meerdere jaren in het linkerrijtje. Top plaat, niets op aan te merken. Misschien toch één puntje van kritiek. Het album duurt maar negenendertig minuten en dat is voor zo’n klasse album toch nét iets te weinig, vind ik. Maar ja, een kniesoor die daar op let.

Score: 4.1 uit 5

Tracklist:
1. Born To Decay
2. Messiah
3. Degeneration
4. An Apathetic Grave
5. Nihilist
6. Amongst The Filth
7. Kill All Your Masters
8. The Merciless Tide
9. Dead World Breathes
10. Soldier Of Christ
11. Cursed From The Womb
12. Temple Of Rats

Links:
Valllenfyre Facebook
Century Media
Century Media Facebook

Tekst: Frank Joustra