Review: W.A.S.P. – Golgotha – Napalm Records – Release: 02-10-2015

Review: W.A.S.P. – Golgotha – Napalm Records – Release: 02-10-2015.

Iedereen kent toch enkele partynummers van Blackie & Co. ‘I Wanna Be Somebody’, ‘Blind In Texas’, ‘L.O.V.E. Machine’, ‘Wild Child’, ‘I Don’t Need No Doctor’, ‘The Real Me’ en ‘Mean Man’ zijn daar enkele voorbeelden van. Blackie stond in zijn beginperiode ook gekend als een wildebras met een tot de verbeelding sprekende outfit en een ‘martelact’ op het podium. In de tweede helft van de jaren 90 begon mijn aandacht voor W.A.S.P. te zakken en nadien was ik het spoor volledig bijster. Tot ik ze vorig jaar opnieuw zag op het podium. Nu komen ze na zes jaar op de proppen met een nieuwe schijf: “Golgotha”.

W.A.S.P. is:
Blackie Lawless – Zang, gitaar
Doug Blair – Gitaar
Mike Duda – Bas
Mike Dupke – Drums

 

Golgotha
GolgothaCoverDe eerste tonen wekken bij mij het vermoeden op dat het komende uur een verwenmoment zal worden. ‘Scream’ is alvast een uiterst geslaagde opener. Blackie zingt nog steeds op zijn typische (licht kwade) manier en zijn stem heeft de test der tijd goed doorstaan. Op de laatste editie van Alcatraz Rock en Metal festival was ik danig onder de indruk van het snarengepluk van Doug Blair. Deze kerel laat ons genieten van kwaliteitsvuurwerk met een hoge dosis melodie. ‘Last Runaway’ is nog iets vlotter en het basgeluid van Mike Duda doet op heerlijke wijze de hamer op het aambeeld slaan in mijn binnenoor! De nummers liggen dicht in de buurt van het weergaloze “The Headless Children” album en diens opvolger “The Crimson Idol”. Ze scoren zeer hoog qua aanstekelijkheid. Een sterk door AC/DC beïnvloed riffje opent ‘Shotgun’. Tekstueel is de man ook mijlenver verwijderd van zijn eerste drie albums. De tekst hier is daar het ultieme voorbeeld van. Hij benadert het hebben van een vuurwapen op een totaal andere manier. Alle nummers klokken rond de vijf minuten of meer en bieden dus voldoende ruimte tot meerdere breaks en instrumentale stukken. Het is werkelijk smullen geblazen van Doug’s uitspattingen!

Ballades zijn meestal een noodzakelijk kwaad, maar soms zit daar een juweeltje tussen. Ik denk bijvoorbeeld aan ‘Gods of Wrath’ van Metal Church. ‘Miss You’ is zo’n ruwe diamant. Je kan het verdriet in Blackie’s zang voelen en elke keer moet ik mijn tranen bedwingen… En ja, meestal lukt het niet en ontstaan kleine watervalletjes! Ik vind het persoonlijk geweldig als muziek me zo kan raken. Zelfs de solo’s van Doug klinken verdrietig en ik bespeur wat Gary Moore invloeden. Wat een killer die ballade! Dit nummer was eigenlijk bedoeld voor het “Crimson Idol” album uit 1992 en wordt nu eindelijk opgevist! Dit nummer staat gelukkig op de setlist en dit wordt dus stiekem bleiten in de menigte!
Sporadisch hoor je wat toetsen op de achtergrond en ook de start van ‘Fallen Under’ bevat die zachtere tonen. Verder in het nummer bespeur ik ook wat orgelgeluiden. Tijdens de break moet je vooral luisteren naar het drumwerk van Mike Dupke. Doug soleert lekker door als Blackie terug begint te zingen en die aanpak kan me altijd bekoren. Blackie weet ondertussen hoe hij een nummer moet neerpennen en opbouwen om de luisteraar en het publiek te boeien. De woo-hoo’s en de toetsen (orgel) bij de start van ‘Slaves To The New World Order’ starten rustig tot de bas, de gitaar en de drums je doen opschrikken uit je melige droom. Blackie steekt niet onder stoelen of banken dat hij een newborn christian is. Dit is duidelijk merkbaar in de teksten die dus sterk religieus getint zijn. Iets wat ook al opviel op de vorige schijf “Babylon”. ‘Eyes Of My Maker’ doet daar nog een religieus schepje bovenop en staat opnieuw bol van het vinnig gitaarwerk van Doug, aangevuld met de vette bas van Duda.
‘Hero Of The World’ doet het aanvankelijk rustiger aan met de akoestische gitaar, maar tijdens het refrein is rock opnieuw king.

Golgotha, de plaats waar Jezus aan het kruis werd genageld, was de inspiratie voor dit prachtig opgebouwde titelnummer. Het Bijbelse thema van het hoesontwerp beklemtoont nogmaals de geloofsovertuiging van Blackie. Wat een verschil met vroeger toen hij luidkeels ‘Animal (I Fuck Like A Beast)’ brulde. Een nummer dat hij weigert om te zingen en op het podium zijn ook geen schaars geklede dames meer te vinden die tijdens ‘Chainsaw Charlie’ vastgeketend gemarteld werden door meneertje zwart! Maar wie vraagt om dergelijk spektakel als je zo’n nummers in je repertoire hebt. Het titelnummer is de emotionele evenknie van ‘Miss You’. Wat een prachtige afsluiter van een weergaloos album.

Conclusie:
Blackie is terug en hoe! Dit album kan moeiteloos naast “The Headless Children” en “The Crimson Idol” geplaatst worden! De mooi opgebouwde nummers zijn allen aanstekelijk en zullen ongetwijfeld veelvuldig de weg vinden naar de cd- en/of mp3 speler! Degene die fan waren van de Blackie ten tijde van die twee albums kunnen deze blindelings aanschaffen. De diepzinnige en sterk religieus getinte teksten doen je geest werken!
Ik hoop de band binnenkort aan het werk te zien in de nieuwe Belgische metaltempel De Kreun te Kortrijk en zal met veel plezier daar ook verslag van uitbrengen.

Score: 4,5 uit 5

Tracklist:
1. Scream
2. Last Runaway
3. Shotgun
4. Miss You
5. Fallen Under
6. Slaves Of The New World Order
7. Eyes Of My Maker
8. Hero Of The World
9. Golgotha

Links:
W.A.S.P. Official
Napalm Reords

Tekst: Rik Bauters
 

Related posts

Enslaved – In Times – Nuclear Blast Records – Release: March 6th 2015

livereviewer

Review: Anaal Nathrakh – The Whole of the Law – Metal Blade Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Megadeth – Dystopia – Universal Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3