Review: Witchcraft – Nucleus – Nuclear Blast Records – Release: 15-01-2016

Review: Witchcraft – Nucleus – Nuclear Blast Records – Release: 15-01-2016.

Wanneer Magnus Pelander Witchcraft oprichtte in 2000, wou hij eigenlijk enkel een tribute opnemen voor zijn idolen Roky Erickson en Pentagram’s Bobby Liebling. In 2002 kwam men uiteindelijk op de proppen met een eerste single en hun debuut “Witchcraft” verscheen in 2004. De band zweert bij het gebruik van vintage materiaal en leverde nog drie albums af. Na vier jaar komen ze aandraven met album nummer vijf die de naam “Nucleus” meekreeg!

Witchcraft is:
Magnus Pelander – zang, gitaar
Tobias Anger – basgitaar
Rage Widerberg – drums

 

Nucleus
Witchcraft - NucleusAkoestische gitaren met een knipoog naar Anathema trekken dit album op gang en krijgen het gezelschap van fluitinstrumenten. Langzaam aan neemt de elektrische gitaar de zaak in handen en belanden we in een donkere doomy sfeer! Na een dikke drie minuten wanen we ons op een oud Black Sabbath album. De klagende zang roept de sfeer op van de oude Pentagram (vooral van zanger Boby Liebling). Dreigende riffs, vette bas en de klagende zang omringen ons en we raken net niet in een trance! Dit album mist met ‘Malstroem’ zijn start niet.
Het korte ‘Theory Of Consequence’ is lichtjes vlotter en trekt nog duidelijker de Black Sabbath kaart (luister maar naar sommige riffs en licks), maar wijkt tegelijkertijd ook meer af van die typische doomstijl. ‘The Outcast’ laat wat vrolijke tonen doorsijpelen, door zijn vlotter karakter en veelvuldige geëxperimenteer! De zang is ook meer normaal te noemen. Er zitten ook meerdere kortere solo’s in verwerkt. Het eerder relaxte middenstuk is een aangename verrassing. De gitaarsolo op het einde neemt zelfs Woodstock proporties aan. Heerlijk om in tijden waar techniek, image en snelheid primeert een band te horen, die zich zo sterk vastklampt aan het geluid van de 70’s.

Het lange titelnummer ‘Nucleus’ begint met viool. De zang van Magnus doet me ook denken aan de sfeer die Jim Morrison van The Doors opwekte bij sommige nummers. Het nummer kent een mooie opbouw met rustige ingetogen stukken die in fel contrast staan met een beschaafdere vorm van Glen Danzig geschreeuw. Dit is een pure emotionele trip. Op het einde hoor ik zelfs een accordeon.
Op ‘An Exorcism of Doubts’ is het opnieuw genieten geblazen van een mix van doom met veel emotie en pure 70’s rock.
De volgende nummers bevatten allen links naar de 70’s rock en hardrock en ‘To Trancend Bitterness’ huisvest op de koop toe oer-metal riffs! ‘Helpless’ start akoestisch met fluit, maar na een kleine twee minuten is het gedaan met de meligheid als een eerder akelig geluid van riffs aanstormt. Daarna belanden we opnieuw in een Anathema zwembad (album “Judgement”). Heerlijk gewoon! Nadien wordt het lekker wild om vervolgens te laten horen dat alles mag en kan.
Tijdens de zestien minuten durende afsluiter worden alle registers opengetrokken. The Doors meets Twin Peaks lijkt me nog een passende omschrijving!

Conclusie:
Dit vijfde album onder leiding van Magnus Pelander is er eentje voor de rockers onder ons die hun hartje verloren hebben aan de 70’s rock en metal. Ook liefhebbers van de eerste Black Sabbath en Pentagram albums zullen hier rijkelijk van smullen. Ik kan mij alvast bij elke luisterbeurt uitleven en dat is toch de missie van een goede plaat! Ja, toch?

Score: 4 uit 5

Tracklist:
1. Malstroem
2. Theory Of Consequence
3. The Outcast
4. Nucleus
5. An Exorcism Of Doubts
6. The Obsessed
7. To Trancend Bitterness
8. Helpless
9. Breakdown

Links:
Witchcraft Official
Witchcraft Facebook
Nuclear Blast

Tekst: Rik Bauters

 

Related posts

Short Report: GAELERI – GATES OF ROME – TBM RECORDS – Release: November 31st 2014

livereviewer

Killing Cult Society – Fallout – Self-released – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Henry Kane – Den Förstörda Människans Rike – Transcending Obscurity – Release: 20-02-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3