Review: Wolf Hoffmann – Headbangers Symphony – Nuclear Blast Records – Release: 01-07-2016

Review: Wolf Hoffmann – Headbangers Symphony – Nuclear Blast Records – Release: 01-07-2016.

Wolf is vooral bekend als de kale gitarist van Accept. Toen Accept het voor bekeken hield op het einde van de jaren 90, bracht Wolf zijn eerste solo album uit in 1997 onder de noemer “Classical”. Daarop had hij klassieke werken in een metaljasje gestoken. Zo kon je zijn interpretaties horen van ‘In The Hall Of The Mountain King’, ‘The Moldau’, ‘Bolero’ en ‘Pomp & Circumstance’. Nu heeft hij tussen twee releases van Accept de tijd gevonden om zijn tweede album uit te brengen.
 

Headbangers Symphony
153620_Wolf_Hoffmann___Headbangers_SymphonyWolf heeft het nooit onder stoelen en banken gestoken dat hij een boontje heeft voor klassieke muziek. In zijn huis laat hij voortdurende muziek van de grootmeesters schallen. De intro van ‘Metal Heart’ kent toch iedereen! Het grote verschil van dit album en zijn debuut is de introductie van een echt orkest. Wolf koos ook voor een paar minder bekende werken.

Opener ‘Scherzo’ uit de welbekende 9de symfonie van Ludwig van Beethoven. Als je aandachtig luistert hoor je de openingsriff van Accept’s ‘Teutonic Terror’. Het gebruik van een heus 40-koppig symfonisch orkest uit Praag zorgt ervoor dat dit album meer kracht en bombast uitstraalt! Naast zijn strakke riffs laat hij de teugels volledig los tijdens de solo.

‘Night On Bald Mountain’ refereert niet naar zijn blinkende knikker maar naar een werk van de Russische componist Mussorgsky. Toch slaagt Wolf erin om de nummers te kleuren met duidelijke Acceptgeluiden. Het nummer laat ook wat raakpunten horen met Savatage.
Verschillende stijlen komen aan bod! Zo krijgt Bizet’s ‘Je Crois Entendre Encore’ een bluesy bewerking. ‘Adagio’ van Albinori krijgt dezelfde bluesy bewerking. Dit rustige nummer kan aanzien worden als een adempauze van het album.

‘Adagio’, ‘Meditation’ en Bach’s ‘Air On The G String’ liggen heel dicht bij hun originelen. Maar ‘Madame Butterfly’ van Puccini wordt sneller gebracht dan het origineel.
Het nummer dat het meest indruk op me maakte was zijn bewerking van Beethoven’s ‘Pathetique’. Deze full metal versie met hakkende riffs die de strijd aangaan met de vele strijkers is oorstrelend. Vooral als ze inzien dat bij het bundelen van hun krachten alles nog beter wordt.

Conclusie:
Met dit album bewijst Wolf dat klassieke muziek veel te weinig geapprecieerd wordt en dat de combinatie van klassieke muziek en gitaren geweldig kan klinken! Yngwie Malmsteen had dat al eens laten horen toen hij zijn eigen nummer liet begeleiden door een symfonisch orkest. Maar nu laat Wolf zijn gitaarversies horen van klassieke meesterwerken. Dit is een album geworden dat je zittend in je zetel met de hoofdtelefoon moet beluisteren. Geloof me, je zal je volledig laten meevoeren door de heerlijke symbiose van gitaar en strijkers. Een aanrader als je even wil ontsnappen uit je routine!

Score: 4 uit 5
 

Tracklist:
1. Scherzo
2. Night On Bald Mountain
3. Je Crois Entendre Encore
4. Double Cello Concerto In G Minor
5. Adagio
6. Symphony No. 40
7. Swan Lake
8. Madame Butterfly
9. Pathetique
10. Mediatation
11. Air On The G String

Links:
Accept Official
Nuclear Blast

Tekst: Rik Bauters

Related posts

Cut Up – Forensic nightmares – Metalblade Records – Out Now

livereviewer

Review: Darkthrone – Arctic Thunder – Peaceville Records – Release: 14-10-2016.

LiveReviewer

Review: Allegaeon – Proponent for Sentience – Metal Blade Records – Release: 23-09-2016

LiveReviewer
UA-17622028-3