THRESHOLD – ENOCHIAN THEORY – CRYPTEX – BIEBOB, VOSSELAAR WAREGEM 17 MAART 2013

THRESHOLD – ENOCHIAN THEORY – CRYPTEX  – BIEBOB, VOSSELAAR WAREGEM 17 MAART 2013

Het laatste album “March of Progress” van de prog metal sensatie Threshold stond in mijn persoonlijke top-10 van 2012. Vooral de terugkeer van Damian Wilson kon me enorm bekoren. Na het verschijnen van dat album was er echter geen mogelijkheid om een toer op poten te zetten, aangezien Damian andere verplichtingen had bij Maiden UniteD. Toen echter bekend werd gemaakt dat de band in het voorjaar van 2013 een toer zou beginnen, was ik in de wolken dat ze deze keer België (en Nederland) ook zouden vereren met een bezoek.

Iets voor de opening van de zaal stond ik samen met een paar bekende gezichten in de  kou te wachten aan de gesloten deur. Toen de poorten van de metal tempel Biebob opengingen stoven de verkleumde mensen naar binnen. Deze verslaggever en fotograaf zocht een plaatsje vooraan in de zaal. Ik keek wel verbaasd toen bleek dat het podium werkelijk volgepropt stond met apparatuur. Maar liefst drie verschillende drumkits stonden te blinken onder enkele aangestoken spotlichtjes. Na wat gezellig geklets met enkele bekenden doofden de lichten en klauterden de drie leden van openingsband CRYPTEX op het podium. Ik had nog geen noot muziek gehoord van deze Duitse band en toen ik de bandleden eenmaal zag wist ik niet wat me te wachten stond. De zanger/toetsenist Simon Moskon droeg een Schotse kilt. Gitarist Martin Linke had een oude outfit (= rokkostuum) aan die doet denken aan oude Engelse films en drummer Ramon Fleig droeg een wit hemd met daarop zwarte bretels. Tot mijn grote verbazing brachten deze vrolijke kerels een aangename vorm van lichte prog metal. Ze vermengen hun sound met verschillende invloeden uit het folkwereldje. Zo werd er ook gemusiceerd op de klassieke gitaar, kwam er een cajun aan te pas en verraste Martin ons met de sansula. Als klap op de vuurpijl haalde Simon de mondharmonica en iets later de tamboerijn naar boven. De band kreeg de zaal in beweging en slaagde er zelfs in om het publiek te laten meedoen. De band straalde ook een ongelooflijk enthousiasme uit en dat werd door vele aanwezigen gewaardeerd. Een verrassend goede opener, waar hun  instrumentbeheersing en het streepje humor enorm werd gewaardeerd door de redelijk gevulde zaal.

Tweede band van de avond was het Engelse ENOCHIAN THEORY. Ook deze band bestond uit drie leden. Deze heren speelden ook prog metal, maar hier lag de nadruk op gevoel en emotie. Een goede omschrijving hiervoor is Anathema die prog metal zou brengen (ook Porcupine Tree en Riverside kunnen als invloeden worden vermeld). Maar het zat niet zo mee met de band! Vooral zanger, gitarist Ben Harris had een niet zo’n goede dag. Hij had last van een ontsteking in de borst en kreeg niet het gewenste resultaat bij zijn tweede microfoon. Die moest normaal gezien met nagalm werken, maar dat wou maar niet lukken. Bassist Shaun gebruikte het volledige – weliswaar kleine – podium tijdens zijn acrobatische manier van bas spelen. De muziek klinkt bij vlagen heel dromerig en hierdoor konden ze de zaal niet zo meekrijgen. Het contrast met het vrolijke Cryptex speelde ook een beetje in hun nadeel, vrees ik. De nummers toonden te weinig afwisseling voor de meesten en bij sommigen aanwezigen kwam hun set eerder als saai over. De drie kerels waren nochtans allen zeer goede muzikanten en bij de laatste nummers van de set “Inversions” en “Singularities” kwam er wat meer punch in hun geluid. Dit zorgde er voor dat hun set sterk werd afgesloten.

 

Maar de meeste aanwezigen kwamen natuurlijk naar Biebob voor de hoofdact THRESHOLD.  De band bracht in 1994 hun eerste album uit met Damian Wilson als zanger. De volgende plaat was er al een ander persoon achter de microfoon. In 1997 maakt Damian een terugkeer en werd het album “Extinct Instinct” ingeblikt. Damian pakt nadien weer zijn biezen en we zien Andrew ‘Mac’ McDermott als zanger. Deze laatste overleed in 2011 en zo kwam Damian tenslotte terug op zijn oude nest en bracht men vorig jaar het geweldig album “March For Progress” uit. De band kwam onder luid applaus het podium op en vanaf de eerste gespeelde noot werd het duidelijk dat we een geweldig concert gingen bijwonen. Dit was trouwens ook de laatste datum van de zaaltoer. Wie net als ik hun laatste album sterk vond, kreeg alvast een sterke setlist voor de kiezen. Maar liefst zes nummers zouden de revue passeren van die voortreffelijke plaat. Deze werden aangevuld met een ideale mengeling van de meeste van hun andere albums.

Karl Groom en Pete Morten gooien om beurt lekkere solo’s de zaal in. Toetsenist Richard West is verantwoordelijk voor een geweldig ondersteunend klankentapijt met zijn groots getokkel in het hoekje van het podium. De nummers klinken live zelfs beter dan op CD. “Coda” was een eerste hoogtepunt met zijn gierende gitaren, die achterna werd gezeten door het oudje “Part Of The Chaos”. Zonder afbreuk te doen aan de andere muzikanten is het zonder meer duidelijk dat de man van de avond toch Damian Wilson was. De immer vrolijke en goed gemutste man nam met zijn grote gestalte het podium en gaandeweg ook de zaal in. Dat de man gekend is voor zijn gevoel voor humor, wordt duidelijk wanneer hij zichzelf betiteld als “ a sweaty bastard with a beard”! De vocale kwaliteiten van Damian stonden als een paal boven water, toen hij “Pilot in the Sky of Dreams” aanvatte. De theatrale intro bezorgde me waar kippenvel. Groots was ook de live versie van “The Rubicon” van het laatste album. Op plaat was dit al een geweldig nummer, maar live was dit een immense belevenis! Met dit nummer werd de set in climax afgesloten. De band kwam vlug terug om een dubbele toegift te doen onder de vorm van “Light and Space” en “Slipstream”. Na de laatste noot was uitgedoofd sprong Damian van het podium tussen het publiek. De man begroette bijna iedereen en ook ondergetekende kreeg een gemeende handdruk. De man had werkelijk nog oog voor detail, want hij zei nog tegen mezelf: “Nice T-shirt, man” toen zijn oog viel op mijn Maiden UniteD shirt.
De trip huiswaarts kon beginnen en natuurlijk weerklonk het laatste album “March For Progress” in de wagen. Dit was slechts het tweede concertje van het jaar voor mij, maar ik ben zeker dat Threshold opnieuw hoog zal eindigen in mijn lijstje voor 2013 voor wat betreft liveconcerten!

Tekst en foto’s  Rik Bauters

Related posts

Sabaton, Delain, Battle Beast – 013 Tilburg, January 11th 2015

livereviewer

report: FRONTIERS ROCK FESTIVAL, MAY 1-2-3 TREZZO (MILANO) – ITALY ( DAY 1 )

livereviewer

Live report: Veghel Deathfest III, 18-11-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3