T&N – SLAVE TO THE EMPIRE – EARMUSIC/EDEL – OUT NOW

T&N – SLAVE TO THE EMPIRE – EARMUSIC/EDEL – OUT NOW

George Lynch en Jeff Pilson hebben in het verleden het mooie weer gemaakt bij de band Dokken. Beide heren zijn na het verlaten van Dokken vrienden gebleven. Mede onder impuls van drummers Brian Tichy ontstond het plan om nieuwe nummers te schrijven en ook een paar Dokken nummers opnieuw op te nemen. Brian opperde zelfs om die nummers te voorzien van het drumwerk van Dokken drummer Mick Brown. Deze laatste stemde toe en Tooth & Nail was geboren. Ze dienden hun naam echter  in te korten tot T&N en gooiden hun debuut “Slave To The Empire” op de markt, dat een mengeling was van nieuwe nummers en Dokken klassiekers.

T&N  is:

 George Lynch – gitaar
Jeff Pilson – zang, achtergrondzang, bas, akoestische gitaar  & toetsen
Brian Tichy – drum

 

Special guests:
“Wild” Mick Brown – drum & achtergrondzang op nummer 3, 4, 7, 8 en 10
Doug Pinnick – zang op “Tooth and Nail”
Robert Mason – zang op “It’s Not Love”
Sebastian Bach – zang op “Alone Again”
Tim “Ripper” Owens – zang op “Kiss of Death”

SLAVE TO THE EMPIRE
Het titelnummer gaat van start in de vertrouwde Dokken-stijl. Dus: lekkere riffs, goede ritmesectie en krachtige vocalen van Jeff Pilson. Pilson klinkt als een rauwere versie van Joey Tempest en doet de vocale omlijsting meer dan verdienstelijk. “Sweet Emotion” is een beukende track waarbij Pilson zijn stem op een sublieme wijze gebruikt. Jeff etaleert ook zijn talenten op het keyboard, want nu en dan weerklinken die in het nummer. Daarenboven hanteert hij een bas met maar liefst 8 snaren bij deze sterk variërende track. Jeff is werkelijk een ongelooflijk getalenteerde man, want hij stond ook in voor de wereldse productie van dit album. De volgende song “Tooth & Nail” maakt nog eens duidelijk waarvoor de bandnaam T&N staat. De zang wordt verzorgd door Doug Pinnick van King’s X en dat is toch even wennen. Niet dat het slecht is, maar Jeff (of een andere gast) kon het wellicht beter. Het gitaarwerk is lichtjes gewijzigd en het wordt toch ietsjes sneller gebracht als op het origineel. Op “It’s Not Love” doet Robert Mason zijn bijdrage als zanger. De man houdt tegenwoordig de microfoon vast bij Warrant, maar heeft in het verleden nog met Lynch gewerkt bij zijn band Lynch Mob. Zijn krachtige stem heeft deze song een scherp randje. Op de Dokken nummers zit oudgediende Mick Brown ook achter de drumkit.

“Rhythm Of The Soul” start met furieus gitaarwerk van George en daarna neemt de bas van Pilson het roer over. Maar geleidelijk aan wint George’s gitaar meer terrein. De eigen nummers dragen wel de Dokken stempel maar klinken toch duidelijk anders. Zo is hier een bluesy gitaartje te horen na de break! Maar het is toch Pilson die me het meest versteld doet staan. Natuurlijk is het drumwerk van Tichy ‘out of this world’ en blijft het gitaarwerk van George fenomenaal. “When Eagles Die” kent een balladesk intro met akoestische gitaren – bespeeld door manusje van alles Jeff Pilson. Deze track ligt het verst verwijderd van het Dokken materiaal, maar ik kan echter niet genoeg krijgen van deze sterke track. Luister vooral naar het melodieuze middenstuk. Met het oudje “Into The Fire” wordt afgeweken van de formule van gastzangers voor de Dokken klassiekers. Jeff zet een formidabele prestatie neer en ik besef dat ik hiermee in herhaling val, maar de man is gewoon goed! Het nummer is voorzien van een nieuw en verrassend middenstuk en ook het extra gitaargeweld van George is een meerwaarde.

Ex-Skid Row frontman Sebastian Bach mag zich bewijzen op de ballade “Alone Again”. Vadertje tijd heeft duidelijk nog geen negatieve invloed op zijn stemkwaliteiten gehad, behalve dan dat het misschien iets rauwer klinkt. “Mind Control” is mede geschreven door Lynch Mob collega Oni Lagan en klinkt lekker vet. Pilson laat hier verscheidene stemmen horen. Hij klinkt eerst rauw en boos en gaat dan verder met het timbre van Joey Tempest. Maar het snarengepluk van George loopt hier met de hoofdprijs weg. Als laatste Dokken classic wordt het flitsende “Kiss Of Death” van stal gehaald. Niemand minder dan Tim ‘Ripper’ Owens leent zijn typische stem aan dit nummer. Deze harde track is op het lijf van Ripper geschreven en hij kan hierop lekker te keer gaan. “Jesus Train” is het nummer van Lynch. Wat de man hier allemaal uit zijn zes snaren tovert tart je verbeelding. Het nummer is ongetwijfeld verbonden met het filmproject ‘ Shadowtrain’ dat George op poten zette. “Acces Denied” sluit dit voortreffelijke album af in schoonheid. Deze snelle  track kent geweldig drumwerk en ook George is goed op dreef en laat ons beenharde riffs horen die hij combineert met bluesy riffs en pure gitaarfrenzy. Hij lijkt hier wel te shredden! Go George, go!!! Op het einde van het nummer is zelfs een orkestratie te horen.

Conclusie:
Dat George goede nummers kon schrijven had hij naast Dokken ook bewezen met zijn band Lynch Mob. Maar hier werd hij bijgestaan door duizendpoot Jeff Pilson en het resultaat mag er wezen. Het album bevat melodieuze rock met een sterke aanwezigheid van de gitaar en waarbij Pilson zich etaleert als een zeer verdienstelijke zanger. De nieuwe nummers klinken enigszins anders maar vertonen toch knipogen naar het Dokken uit de beginperiode. Liefhebbers van George Lynch en Dokken fans kunnen gewoonweg niet om dit album heen en zullen zich verplicht zien deze schijf aan te schaffen. Het live aanschouwen van deze formatie staat alvast op mijn verlanglijstje!

Score:4, out of 5

Tracklist:

  1. Slave To The Empire
  2. Sweet Unknown
  3. Tooth And Nail
  4. It’s Not Love
  5. Rhythm Of The Soul
  6. When Eagles Die
  7. Into The Fire
  8. Alone Again
  9. Mind Control
  10. Kiss Of Death
  11. Jesus Train
  12. Access Denied

Links:

 Tekst: Rik Bauters

 

Related posts

Lacuna Coil – Broken Crown Halo – Century Media – Release 31-03-2014

livereviewer

Masachist – Scorned – Selfmade God Records – OUT NOW

livereviewer

Ook Malignant Tumour naar Pitfest 2019

LiveReviewer
UA-17622028-3