UP THE BELGIANS! FEST ( PT 1) – DE KREUN KORTRIJK, 7 MAART 2015

UP THE BELGIANS! FEST ( PT 1) – DE KREUN KORTRIJK, 7 MAART 2015.

Rock Tribune magazine en specifieker hoofdredacteur Mario Mortier had in één van zijn columns plechtig beloofd om meer aandacht te zullen schenken aan het muzikaal geweld van eigen bodem. Samen met Alcatraz Music en concertzaal De Kreun werd zowaar een eerste editie van een volledig Belgische metalavond uit de grond gestampt! Zaterdagavond trok ik dus met de rugzak (met fotomateriaal) naar Kortrijk om dit gebeuren te aanschouwen.

Eternal Breath-11Eerste band van de avond was Eternal Breath. De band ontstond in 1996 en heeft een viertal demo’s uitgebracht. De band kreeg de aartsmoeilijke taak om de nog niet zo talrijk aanwezige toeschouwers op te warmen. Hun power metal aanvoelend geluid kon me wel bekoren en ze kregen na verloop van tijd reactie terug van de toeschouwers. De zang van Andy Polfliet viel bij mij in goede aarde en nieuwe bassist Aaron Soen werd hier voor het eerst voor de leeuwen geworpen! Maar iedereen in de band zette zijn beste beentje voor en maakte duidelijk dat de Belgische metal nog bijlange niet uitgestorven is!

Trouble Agency-3Het Brusselse Trouble Agency ontstond in 1993 uit de as van Cyclone, Necrosis en Decadence. Geen wonder dus dat dit gezelschap ons trakteert op een vet potje thrash. De retestrakke riffs van Didier Vancoppenolle en Larry Van De Rostyne zorgden er onmiddellijk voor dat de toeschouwers (waaronder ondergetekende) spontaan hun kopke gingen schudden!
Ik ben niet vertrouwd met het materiaal van de heren, maar als ik hun bio goed heb doorgenomen werden er hier een groot aantal nieuwe nummers in het publiek gegooid! De riffs van beide snarenplukkers waren bij elk nummer de aandachtstrekkers. Wat niet wil zeggen dat de anderen er voor Piet Lul bijstonden natuurlijk. De zaal raakte geleidelijk aan ook opgewarmd en de reactie van het publiek groeide ook met elk nummer.

Rik Priem-11De band waar ik persoonlijk het meest naar uitkeek was zonder enige twijfel Rik Priem’s Prime. Wie me een beetje kent, weet dat mijn metalen hart vooral sneller gaat slaan van melodieuzer werk. Vorig jaar was ik al in de wolken over het debuutalbum van mijn naamgenoot. De band die Rik rond zich heen schaarde was ook een goed gezelschap. Zo was er Ramy Ali achter de drumkit, Vincent De Laat op bas, Geert Margodt op toetsen en Carsten Lizard Schultz als zanger.

Vanaf het instrumentaaltje “Sunset Over Agartha” wordt meteen duidelijk dat we een lekkernij voorgeschoteld krijgen. Een groot deel van de aanwezigen deelde blijkbaar ook mijn mening. Want de toen al redelijk gevulde zaal lustte er wel pap van. Rik’s gitaarwerk was om van te snoepen. Alhoewel de band een beetje de vreemde eend in de bijt was, stonden ze hier best hun mannetje. Ramy vocht wat met zijn drumkit, die niet altijd deed wat hij wou, maar de man ging gewoon door! Geert zorgde voor een melodieuze injectie door middel van zijn gevarieerd toetsenwerk en Carsten was zeer goed bij stem. Nummers zoals “Flirting With The Alien” en de openingsshred van “Run Angel Run” werden gretig verorberd door de hongerige menigte. Kortom, deze set was veel te kort en ik hoop deze vrolijke bende (want ze hadden duidelijk plezier op het podium) vlug terug te zien.

Evil Invaders-10Daarna was het de beurt aan de jonge snelrijzende sterren van Evil Invaders. Ik had die jonge snaken nog niet eerder live aanschouwd, maar kreeg van vele vrienden en toeschouwers te horen dat ze een revelatie zijn. Het podium werd extra aangekleed met wat ‘uplighters’ en rookkanonnen. Nadat het podium vol werd gepompt met rook, bestormden de heren in complete duisternis het podium! Met enkel een spot onder zijn hoofd begon zanger/gitarist Joe aan hun verwoestende set.

Hun eerste video “Fast, Loud & Rude” van hun splinternieuwe album “Pulses Of Pleasure” maakt van mij een instant fan! De supersnelle riffs, de donderende bas en de hoge vocalen doen me terugdenken aan mijn eerste metaljaren. Ik draaide toen vooral vinylkes van Exciter, de eerste Metallica, Raven en soortgelijke releases. Hun speed metal liet ook het publiek niet ongevoelig, want bijna onmiddellijk ontstond er een moshpit en deze kleine fotograaf schoof al vlug naar de zijlijn! Bijna het volledige debuutalbum kwam met een rotvaart voorbij. Maar hun debuut EP werd niet vergeten, want de set werd afgesloten met de oudjes “Victim of Sacrifice” en hun lijflied “Evil Invaders”. Hun cover “Violence & Force” van Exciter lieten ze deze keer jammer genoeg achterwege. Maar tijdens hun soundcheck hoorde ik toch een 15 seconden van deze wereldtrack. Visueel was dit ook genieten. Massa’s rook op het podium (soms zag je de kerels zelfs niet staan) en bandleden die over het podium renden alsof hun leven er vanaf hing, maakten weer eens duidelijk dat een metalconcert steeds een feestje is. De kerels zelf zien er ook uit alsof ze samen met een piepjonge Metallica zijn opgegroeid. Ja, zanger Joe draagt een ware ‘metalmoustache’. Ook de mouwloze shirts zijn blijkbaar weer in. Evil Invaders zijn live een echte wervelwind en hebben het in hun mars om groot te worden. Fingers crossed dus!

ostrogoth-3Dan was de tijd aangebroken voor Ostrogoth! Hun debuut EP “Full Moon’s Eyes” heb ik indertijd meer dan grijs gedraaid. “Scream out” opent de set en meteen zit de sfeer goed in de zaal. Er werd lustig meegezongen. Het viel me meteen op dat zanger Josey zich op het podium lekker thuis voelde en zijn stem nu beter lijkt te passen bij de nummers dan vroeger. Niet dat de man toen niet goed was natuurlijk, maar alles lijkt nu vlotter te gaan. Het vlotte “Clouds” was het eerste nummer van de nieuwe schijf dat we te horen kregen. Ook tweede gitarist Geert Annys lijkt zijn plek in de bende gevonden te hebben, want de man – die ook bekend is als ‘Geraar Gietaar’ – kan zelfs grapjes verkopen op het podium. Ook een meer commercieel klinkende track zoals “Shoot Back” werd volmondig meegebruld (ja, ook door mezelf). Een eerste hoogtepunt kwam er met hun oudje “Paris by Night”. Het gevoelige “Do It Right” werd door Josey voortreffelijk gebracht. Nieuweling “No Risk Taken” werd opgedragen aan de jonge Lars (een 13-jarige jongen, die onlangs zelfmoord pleegde naar aanleiding van extreme pesterijen). De bas van de steeds goedlachse Stripe is goed hoorbaar in het geluid. Dario Frodo laat geregeld zijn snaren roodgloeiend worden tijdens zijn vinnig gitaarwerk en de stamleider Mario Pauwels zorgt met zijn krachtig drumwerk voor een stevige basis. Het eerste deel kent een geweldig slot met de twee oudgedienden “Heroes’ Museum” en “Full Moon’s Eyes”, gevolgd door het titelnummer van de nagelnieuwe plaat “Last Tribe Standing”.
Na een korte pauze start “Queen of Desire”. Maar op het podium is alleen de gitaar te zien van de veel te vroeg overleden gitarist Rudy Vercruysse tijdens de introsolo. Geert had trouwens een heel mooi T-shirt aangetrokken. Er stond een tekening van een haai op met het woord ‘remember’ er boven. ‘WhiteShark’ was trouwens de ‘nickname’ van Rudy! Een stomende versie van het toepasselijke genoemde “Too Hot” en het snelle “Rock Fever” sluiten dit nostalgisch concert af.

Deze vijf bands van eigen bodem hebben bewezen dat metal nog steeds leeft, want er was opvallend veel jong geweld te spotten tussen de oude rotten in het publiek. Er komt ongetwijfeld een vervolg op dit gebeuren. Maar eerst komt er een editie van de ‘Dutch Death Metal Night’ voorbij op 11 april.
Dus een dikke duim voor de organisatie Alcatraz Music!

Tekst en foto’s: Rik Bauters

Related posts

Live report: Shawn James / Copperhead County – Metropool Hengelo, 01-06-2019

LiveReviewer

Eggbangers Ball – Stadschouwburg De Harmonie- Leeuwarden

livereviewer

Live Report: Dynamo Metalfest – IJssportcentrum Eindhoven, 16-07-2016

LiveReviewer
UA-17622028-3