Very ‘Eavy Festival

Op zaterdag 7 april 2012 vond in Sportcentrum Bruinsma te Stadskanaal voor het 2e jaar in successie het Very ‘Eavy Festival plaats. Organisator Hugo Koch organiseerde het feestje in 2011 voor het eerst en dat sloeg goed aan. Een goede reden om het in 2012 te herhalen maar dan met wat meer bands.

En het was een goede zet. Want er kwam zoveel publiek op af dat het bordje “uitverkocht” opgehangen kon worden. Waar hebben we het over? Een ontzettend gezellig feestje met 400 man/vrouw met bands uit de categorieën “old school metal” en “hardrock”.

Het festival begon op de avond er voor met een pre-party met Motörhead-coverband Snaggletööth. Deze heren wisten wel raad met een feestje te bouwen en zorgden zo voor een lekkere opwarmer voor de volgende dag. Die dag begon al om 16u30 met de eerste band. Dat was de winnaar van de in oktober 2011 gehouden Very ‘Eavy Battle. Een wedstrijd tussen zes bands. De winnaar werd het uit Almere afkomstige Gloria Victis. En ze begonnen zeker niet te spelen voor een lege zaal want er was een complete touringcar uit die regio gekomen. En die bus was niet leeg.

Met zanger Stefan Bosland heeft de band een ontzettend charismatische frontman in huis. De man is een genot om naar te kijken. De band speelt een energieke set en scoort vooral bijval met de cover “Angelwitch” van de gelijknamige band. Gloria Victis is een band om in de gaten te houden.

Buiten het sportcentrum is de barbecue ondertussen aangestoken en is het tijd voor een warme hap. Ondertussen wordt het podium omgebouwd voor het uit Spanje afkomstige Wild. Zo wild ging het er ook weer niet aan toe maar je kon wel duidelijk horen dat deze heren al wat langer met elkaar spelen, dan wel meer podiumervaring hebben dan hun voorgangers. Wild bestaat al sinds 2002 maar brachten onlangs pas hun eerste echte album uit geheten “La Nueva Orden”. Vette heavy metal wordt gepresenteerd met Spaanstalige teksten. Meezingen was er dus niet echt bij. De nummers worden met name voorzien van vette basriffs door señor Sergio Gonzalez.

Het wordt al aardig warm in de niet zo grote zaal dus moet er genoeg vocht ingenomen worden om het verloren vocht in de vorm van zweet weer te compenseren. Overigens betaalde je voor een consumptiemunt de historische prijs van € 1,80!!!

Volgende band op het programma was de Nederlandse Thin Lizzy tribute band Parris. Zeker geen metal, misschien ook geen hardrock maar Lizzy hoort toch tussen ieders oren te hangen. En daar deden de heren hun uiterste best voor om dat er in te wrijven want we werden voor meer dan een uur getrakteerd op subliem uitgevoerde versies van bekende Thin Lizzy songs met als hoogtepunt toch wel de ballad “Still In Love With You”. Zanger John Cuijpers heeft wellicht niet de stem van Phil Lynott maar dat hoeft ook niet. Zo krijgen de songs een eigen glans zonder het origineel te ontwrichten. Een krachtige stem doet de nummers goed! En beide gitaristen Mark Vergoossen en Gert-Jan Roemen zijn perfect op elkaar ingespeeld en laten je die zo bekende twin-guitarsound op een heerlijke manier beleven. Dat was even een dik uur genieten!

Hierna was het tijd voor een zeer bekende band uit de regio. Het uit Groningen afkomstige Vortex bestaat als sinds 1979. In 1990 stopte de band.. Twee jaar later volgden de eerste reünie concerten. De vraag naar materiaal van de band kwam uit diverse landen. De Heavy Metal die Vortex in de loop van de jaren uitbracht, bleek nog zeer gewild. Albums werden alsnog op CD uitgebracht en in 2010 verscheen hun jongste album “Drink Bat Blood” uitgebracht. Natuurlijk ligt de nadruk op dit laatste album tijdens het optreden maar ook de oude krakers worden niet vergeten. “Open The Gate” van het gelijknamige album is een klassieker geworden. Zoals altijd gaat de show van Vortex gepaard met de bekende vuurgimmicks en verschijnt er af en toe een obscuur persoon op het podium. Het succesvolle optreden wordt afgesloten met de song “Shout” van het Nederlandse Bodine.

De zaal was inmiddels stampvol gestroomd en na een frisse hap buitenlucht kwam men al gauw weer terug want velen zaten toch te wachten op de show van het Engelse Jaguar. En alweer een energieke frontman op het podium want zanger Jamie Manton is een showman pur sang. Zijn microfoonstandaard is een springstok en daarmee jumpt hij af en toe over het podium waarbij hij op moet passen niet het plafond te raken (want dat was niet zo ver weg). Het kwartet maakt er een lekkere show van ondanks dat gitarist Garry Pepperd het contrast lijkt van zanger Manton. Er kan geen lachje af. Maar het publiek boeit het niet of ziet het niet. Ze gaan uit hun dak. Jaguar kon nog wel even doorgaan maar moesten toch stoppen om tijd over te laten voor Trancemission uit Duitsland.

In 1977 begonnen onder de naam Trance maar nadat het grote succes uit bleef en de band uit elkaar viel, werd met nieuwe leden in de jaren negentig een doorstart gemaakt onder de naam Trancemission. Speciaal voor dit unieke optreden in Nederland haalt de band hun oude en bekendere werk uit de kast. Het optreden begint met wat technische problemen waardoor de eerste nummers wat rommelig verlopen.

Helaas moet geconstateerd worden dat zanger/gitarist Lothar Antoni de sleet op zijn stembanden heeft gekregen en niet meer klinkt als de zanger van weleer. Een bekend verschijnsel bij meerdere ouder wordende heren in de rock scène. Hierdoor is het optreden toch enigszins een teleurstelling maar men loopt er niet bij weg. De band staat echt niet voor een lege zaal te spelen en oogst toch waardering voor hun pogingen de songs zo goed mogelijk te presenteren.

Na een dik uur zit het er op en is het tijd voor de afterparty. Nog veel mensen blijven hangen in de foyer van het sportcentrum waar het uit Emmen afkomstige Chainz nog een flinke set aan rockcovers presenteerde. Met soms wat spontane deelname van publiek.

En eindelijk zag uw reporter deze dag een vrouw op het podium. Zangeres Karin en de vier mannen van Chainz sloten de avond op een gezellige manier af. Ondertussen was het al zondag geworden en werd het tijd om de reis naar huis te aanvaarden. Organisator Hugo Koch kan terug kijken op een succesvol en sfeervol festival. Er was geen enkel incident, de sfeer was top, de prijzen waren uitstekend en wat wil je dan nog meer? Volgend jaar weer! Wij zijn er zeker weer bij!

Verslag en foto’s gemaakt door Rob Meijer

Related posts

SEITA – ASYMMETRIC WARFARE- SAOL – OUT NOW

livereviewer

“know your Enemies ” video van Seita gelanceerd!

livereviewer

Live report: Suffocation and guests – Tivoli de Helling Utrecht, 13-03-2016

LiveReviewer
UA-17622028-3