Review: Whispered – Metusan – Songs of the Void – Redhouse FMP/Inverse Records – 20 mei 2016

Review: Whispered – Metusan – Songs of the Void – Future PR – 20 mei 2016.

Eerlijk gezegd had ik nog nooit van deze band gehoord en het genre wordt door de band zelf omschreven als: “epic melodic death metal with japanese folk elements”. Een hele mond vol, maar het wordt ook wel aangeduid als “samurai metal”. Het genre verraadt bij deze band gelijk de invloed en wie denkt dat deze band Japanse roots heeft komt bedrogen uit. De woonplaats van deze band is Tampere in Finland…

Wel heeft deze band een Japanse adviseur in de persoon van ToK die ook het artwork van de band verzorgt en hen bij staat met advies over het Japanse thema waar de band over zingt. Deze thema’s op dit album zijn onder andere heroïek, spiritualiteit en Japanse mythologie waar uiteraard draken in voorkomen.
Nu klinkt dit allemaal zweveriger dan dat het album in werkelijkheid is. Voor een Finse band is het album eigenlijk best herkenbaar Japans.

Whispered is:
Jouni Valjakka – Gitaar & zang
Mikko Mattila – Gitaar
Kai Palo – Bas & aanvullende zang
Jussi Kallava- Drums

Metusan – Songs of the Void
1280x1279Het album start met het intro getiteld ‘Chi No Odori’ (‘Dans van Chi’) en bevat weinig metal invloeden, maar zet wel erg goed de sfeer neer. Ritmische drums bouwen op naar het eerste echte nummer ‘Strike!’. Dit nummer is exact het genre wat de band zichzelf geeft: epic melodic death metal with japanese folk elements. ‘Strike!’ is lekker snel en catchy met veel gitaarsolo’s. Ook de traditionele instrumenten komen in dit nummer regelmatig terug. Net als de dubbele bass-drum.

‘Exile Of The Floating World’ is de titel van de 3e track van het album en begint net zo genadeloos als het tweede nummer eindigt. Dit nummer heeft fraaie breaks en heeft af en toe lichte metalcore invloeden die overgaan in death metal. Halverwege het nummer is een bijzondere break die eerst een horror-achtige wending lijkt te krijgen, maar al snel wat weg heeft van een circus. Dit nummer heeft zoveel onverwachte wendingen dat de enige conclusie is: you love it or you hate it. I love it!

Met ‘Sakura Omen’ wordt er uit een ander vaatje getapt. Het begint rustiger en gaat dan tijdelijk over in meer epic wat weer gevolgd wordt door een break. Dan gaat het tempo flink omhoog, maar de breaks, die veel Japanse kenmerken hebben, blijven terugkomen. De dubbele bass-drums hebben een genadeloos tempo en dragen bij aan de dramatiek van het nummer. Met 7:30 is dit het op 2 na langste nummer van dit album, maar nergens krijg je het idee dat het langdradig is of dat het kunstmatig opgerekt is.
De overgang naar ‘Kensei’ (‘Terughoudendheid’), het 5e nummer op dit album, is wat merkwaardig, omdat ‘Sakura Omen’ eindigt in een uitstervende orgie van doom-geluid en ‘Kensei’ haast vrolijk en opgewekt uit de startblokken springt. Ondanks dat ik geen tekst van dit nummer heb, klinkt ‘Kensei’ doorspekt met heroïek. Een soort power metal zoals Sabaton, maar dan met samoerai in plaats van tanks 😉

‘Our Voice Shall Be Heard’ is het volgende nummer en heeft net als sommige andere nummers wat Bruce Lee-achtige kreetjes in het begin van het nummer. Het zal vast erg authentiek zijn, maar het komt voor mij nét iets te veel ‘over de top’ over. Verder is er weinig aan te merken op het nummer. Het is genadeloos strak en de bekende breaks komen ook hier weer terug evenals de tempo wisselingen. Het gitaarspel in dit nummer is fenomenaal. Vanuit een break bouwt het zich langzaam op naar af en toe 2 stemmig, om vervolgens weer uit te monden in hard en heavy.

Track 7 heeft de titel ‘Tsukiakari’ (‘Maanlicht’) gekregen en start zeer ingetogen met Japanse klanken gecombineerd met westerse film-achtige klassieke muziek, panfluit en traditionele drums. Nog voor je je wenkbrauwen kunt fronsen, knalt de metal al weer uit je speakers. Dit nummer klinkt meer gedragen en meeslepend. Met ruim 8 minuten is dit ook weer een lekker uitgebreid uitgewerkt nummer met de nodige tempowisselingen. Dit is het enige nummer wat wellicht wat herkenbaar en commercieel klinkt, maar blijft niettemin een lekker nummer met slechts 1 groot nadeel: de fade-out… dat kan echt niet meer!

‘Warriors of Yama’ is een instrumentaal nummer en beetje een vreemde eend in de bijt. Het heeft wel wat weg van de epische muziek van Vangelis. Het bereikt nooit de metalstatus, maar is wel een oase van rust. Als je bijna in je REM-slaap bent aangeland, zorgt het op 1 na laatste nummer ‘Victory Grounds Nothing’ dat je een hartslag van 200 krijgt. Snelle drums en gitaren knallen uit je speakers en een soort voice-over zorgt voor het introduceren van een power metal nummer waar je U tegen zegt. Een potentiële meezinger zelfs!

Het laatste nummer van het album is met 11 minuten en 22 seconden ook gelijk het langste nummer. Ook dit nummer begint weer met film-achtige klassieke muziek gecombineerd met Japanse klanken en een koor. Na ruim anderhalve minuut gaat het tempo omhoog en blijft het koor in beperkte mate mee doen. Uiteraard biedt de lengte van dit nummer tot de nodige variaties en tempowisselingen. Eerlijk gezegd weet ik niet of het 2e deel van het album bij iedereen in de smaak zal vallen, maar als je muziekliefhebber bent in de wat bredere zin van het woord, dan is het op zijn minst verrassend en eigenlijk best goed bedacht. Gedurfd is het in elk geval!

Conclusie:
Eerlijk gezegd ben ik wel aangenaam verrast door Whispered. Het is anders dan anders en er zitten zeker Japanse sfeerelementen in, maar niet in die mate dat het een kunstje wordt. Ook de andere invloeden die gebruikt worden geven de nummers met regelmaat een verrassende wending. De breaks en tempowisselingen maken het compleet en laten je regelmatig een nummer terugluisteren om te horen hoe ze bepaalde overgangen deden. ‘Strike!’ is voor mij het sterkste nummer van dit album. Er is niet echt een slecht nummer in mijn optiek, maar ‘Warriors of Yama’ is wel echt een buitenbeentje. Een muzikaal fraai buiten beentje… dat wel.

Score: 4 uit 5
 

Tracklist:
01. Chi No Odori
02. Strike!
03. Exile of the Floating World
04. Sakura Omen
05. Kensei
06. Our Voice Shall Be Heard
07. Tsukiakari
08. Warriors of Yama
09. Victory Grounds Nothing
10. Bloodred Shores of Enoshima

Links:
Whispered Official
Whispered Facebook

Tekst: Marc van Kollenburg

Related posts

Kill Ritual – Karma Machine – Scarlet Records – Release: September 18th, 2015

LiveReviewer

Review: Rage – My Way (EP) – Nuclear Blast Records – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Anthrax – For All Kings – Nuclear Blast Records – Release: 26-02-2016

LiveReviewer
UA-17622028-3